سوره ذاریات — آیه 28

معانی کلمات:

• أَوْجَسَ: در دل خود پنهان کرد و احساس نمود.
• خِيفَةً: ترس و هراس.
• غُلَامٍ: پسر نوجوان.
• عَلِيمٍ: بسیار دانا و آگاه (به علم دین و شریعت).

تفسیر آیه:

هنگامی که مهمانان ابراهیم علیه السلام از خوردن غذا خودداری کردند و دست به غذا نزدند، ابراهیم در دل خود از آنان ترسی احساس کرد؛ زیرا رسم مهماننوازی چنین بود که مهمان از غذا تناول کند و خودداری از خوردن، نشانهای بر دشمنی یا قصد سوء به شمار میرفت. اما فرشتگان که به صورت انسان ظاهر شده بودند، به دلیل عدم خوردن غذا و نیز شکل غیرعادی خود، متوجه ترس ابراهیم شدند و برای آرام کردن او گفتند: «نترس! ما فرستادگان پروردگار توییم و برای تو مأموریتی خاص داریم.» سپس به او مژده دادند که از همسرش ساره، پسری به دنیا خواهد آمد که در علم و دانش به مرتبهای والا خواهد رسید و در دین خداوند دانایی کامل خواهد یافت. آن پسر، اسحاق علیه السلام بود که خداوند او را پیامبری دانا و فرزندی صالح قرار داد.

فواید و پیامهای آیه:

• مهماننوازی از آداب والای انبیاست و ابراهیم علیه السلام با وجود کهنسالی، شخصاً از مهمانان پذیرایی کرد.
• ترس طبیعی در برابر ناشناختهها امری انسانی است و پیامبران نیز از این احساس مستثنا نیستند، اما خداوند با مژدههای خود دل آنان را آرام میکند.
• بشارت فرزند دانا، نشانه اهمیت علم و دانش در اسلام است؛ چنانکه خداوند پیامبری را به داشتن علم و دانش توصیف میکند.
• این آیه امیدواری میدهد که خداوند در پیری و سختیها نیز میتواند گشایش و خیر فراوان عطا کند، و هیچ چیز برای او دشوار نیست.
• مژده دادن به دیگران و آرام کردن دل آنان در مواقع ترس، از اخلاق نیکوی مؤمنان است.