Surat Az-Zariyat — Ayat 8

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• إِنَّكُمْ : satemene kowe kabeh
• لَفِي : pancen ana ing
• قَوْلٍ : ucapan, omongan
• مُّخْتَلِفٍ : kang beda-beda, kang silih tempuk, ora runtut

2) Tegesing ayat:

Allah SWT ngandika marang wong-wong kafir ing Mekah, mligine wong-wong kang padha nyulayani Rasulullah SAW: "Satemene kowe kabeh iku pancen ana ing omongan kang beda-beda lan silih tempuk." Tegese, omongane wong-wong mau ora runtut lan ora tetep. Kadhang kala padha ngomong yen Al-Qur'an iku sihir, kadhang kala ngomong yen iku syair. Kadhang kala padha ngomong yen Nabi Muhammad iku tukang sihir, kadhang kala ngomong yen dheweke iku penyair. Kabeh omongan mau padha ora cocog siji lan sijine, mung kanggo nggoleki alesan supaya bisa nolak bebener. Dene tumrap Al-Qur'an lan Rasulullah, wong-wong mau padha golek-golek alangan lan ora gelem nampa kabeneran kang wis cetha. Mula, sapa wae kang dipalingake saka iman marang Al-Qur'an lan Rasulullah, iku jalaran dheweke wis nyingkiri tanda-tanda lan bukti-bukti kang wis mesthi saka Allah, mula ora diparingi taufik marang kabecikan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen wong-wong kang nolak bebener iku kerep nganggo alesan kang ora tetep lan silih tempuk, amarga sejatine dheweke ora duwe dhasar kang kuwat.
• Al-Qur'an iku kitab kang cetha lan ora ana bedane, mula sapa wae kang gelem mikir kanthi jujur mesthi bisa weruh kabenerane.
• Kita kudu tansah mbukak ati lan pikiran kanggo nampa bebener, aja nganti kaya wong-wong kafir kang golek-golek alasan kanggo nolak.
• Iman marang Al-Qur'an lan Rasulullah iku dadi kunci kanggo entuk taufik lan pituduh saka Allah. Sapa kang nyingkiri bukti-bukti Allah, mesthi bakal adoh saka kabecikan.
• Ayat iki ngajak kita supaya padha mikir lan ngeling-eling marang kekuwasane Allah, lan padha ngupaya supaya ora kalebu golongane wong-wong kang padha silih tempuk omongane amarga ora gelem nampa bebener.