Surja Et-Tur — Ajet 43

Kuptimet e fjalëve:

• E lâhun (إِلَٰهٌ): zot që adhurohet, që meriton adhurim.
• Subhânallâh (سُبْحَانَ اللَّهِ): pastërti dhe lartësi e Allahut nga çdo mangësi dhe e metë.
• Ju shërkojnë (يُشْرِكُونَ): i bëjnë shok Allahut në adhurim, duke adhuruar zota të tjerë pos Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar pyet me habi: "A mos kanë ata (idhujtarët) ndonjë zot tjetër pos Allahut që meriton të adhurohet?" Kjo është pyetje retorike që nënkupton mohim të plotë – pra, ata nuk kanë asnjë zot tjetër që meriton adhurim, sepse i vetmi Zot i vërtetë është Allahu, Krijuesi i gjithësisë, Zotëruesi i çdo gjëje. Pastaj Allahu e pastron Veten nga çdo e metë dhe e lartëson mbi atë që i përshkruajnë idhujtarët, duke i bërë shokë në adhurim. Ai është i pastër nga çdo shok dhe i ngjashëm, sepse Atij nuk i përngjet asgjë dhe askush nuk është i barabartë me Të. Ata që adhurojnë zota të tjerë pos Allahut, në realitet nuk kanë asnjë provë apo argument për këtë, sepse të gjithë zotat që ata adhurojnë janë krijesa të Allahut dhe nuk posedojnë asgjë nga vetja.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se adhurimi i takon vetëm Allahut, sepse Ai është i vetmi Zot i vërtetë që meriton të adhurohet, dhe çdo adhurim që i bëhet dikujt tjetër është i kotë dhe i pavlefshëm.
2. Ajeti na nxit të pastrojmë besimin tonë nga çdo formë shirku (idhujtarie), qoftë i madh apo i vogël, dhe të jemi të sinqertë vetëm ndaj Allahut në të gjitha veprat tona.
3. Na mëson se Allahu është i pastër nga çdo mangësi dhe i lartësuar mbi çdo gjë që i përshkruajnë njerëzit, prandaj duhet ta njohim Atë me emrat dhe cilësitë e Tij të përsosura, pa i ngjasuar me krijesat.
4. Ajeti na bën thirrje që të mendojmë thellë: a ka ndonjë zot tjetër që krijoi, që jep jetë dhe vdekje, që zotëron gjithçka? Sigurisht që jo! Prandaj, adhurimi ynë duhet të jetë vetëm për Allahun, i cili na krijoi dhe na begatoi me çdo të mirë.