Sura An-Nadżm — Werset 20

Znaczenie słów:

• Manat – nazwa bożka czczonego przez arabskie plemiona Hudhajl i Chaza.
• trzecia – ponieważ był trzecim bożkiem po Al-Lat i Al-Uzza.
• inna (ostateczna) – określenie wyrażające pogardę i poniżenie, wskazujące na słabość i marność tego bożka.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah Wszechmogący zwraca się do bałwochwalców z Kurajszytów, którzy czcili trzy bożki: Al-Lat, Al-Uzza i Manat. W tym wersecie Bóg wymienia Manat – trzeciego bożka, którego czcili, nazywając go „innym” lub „ostatecznym”, co ma wydźwięk pogardliwy i wskazuje na jego marność oraz słabość. Bóg pyta ich retorycznie: czy te bożki, które czcicie, przynoszą wam jakikolwiek pożytek lub szkodę? Czy są w stanie cokolwiek dla was uczynić, aby zasługiwały na to, by być partnerami Boga w Jego boskości i czci? Oczywiście, że nie – są one jedynie kamieniami i wytworami ludzkich rąk, nie posiadającymi żadnej mocy ani wpływu. W ten sposób Bóg ukazuje bezpodstawność ich kultu i głupotę bałwochwalstwa.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas, że czczenie kogokolwiek lub czegokolwiek poza Allahem jest całkowicie bezpodstawne – bożki nie posiadają żadnej mocy, by przynieść pożytek lub szkodę.
2. Pokazuje, że islam jest religią czystego monoteizmu (tawhid), która uwalnia człowieka od niewoli fałszywych bóstw i przesądów.
3. Zwraca uwagę na wielkość Allaha – jedynego Stwórcy i Władcy, który zasługuje na wyłączną cześć i uwielbienie.
4. Werset ten jest dowodem na to, że Koran zawiera prawdę i obnaża fałsz, z jakim zmagał się Prorok Muhammad (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) wśród swojego ludu.
5. Zachęca nas do refleksji nad tym, co czcimy i komu oddajemy cześć – aby nasza wiara była oparta na prawdzie i rozumie, a nie na ślepym naśladowaniu przodków.