سورت نجم — آیت 36

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• أَمْ: دا د استفهام په معنی ده، یعنې "ایا" یا "آیا".
• يُنَبَّأْ: خبر ورکول کېږي، خبرول کېږي.
• صُحُفِ مُوسَىٰ: د موسیٰ علیه السلام صحیفې، یعنې تورات.

تفسیر:

دا آیت د مشرکانو او منکرینو د غندنې په سیاق کې راغلی دی چې د قرآن د حقانیت په اړه یې شکونه کول. الله تعالی پوښتنه کوي: ایا دا کس چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم په اړه دروغ وایي او د قیامت د راتلو او د اعمالو د جزا خبره ردوي، هغه ته د موسیٰ علیه السلام په صحیفو (تورات) کې د هغو خبرونو خبر نه دی ورکړل شوی چې هلته یې ذکر شوي دي؟ یعنې دا چې د پخوانیو پیغمبرانو په کتابونو کې د قیامت، حساب، جزا او سزا خبره په واضح ډول راغلې ده. که چېرې هغه ته دا خبرونه نه وي رسېدلي، نو دا د هغه د جهل او ناپوهۍ دلیل دی؛ او که رسېدلي دي، نو بیا د هغه انکار یوازې د سرکشۍ او کفر له امله دی. په دې آیت کې الله تعالی د دې حقیقت یادونه کوي چې د توحید، رسالت او آخرت خبره یوازې په قرآن کې نه ده راغلې، بلکې په تورات او نورو آسماني کتابونو کې هم دا حقایق بیان شوي دي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د اسلام پیغام له پخوا راهیسې د ټولو پیغمبرانو په کتابونو کې موجود و، او قرآن د همدغه پیغام بشپړونکی او تصدیق کوونکی دی.
• دا چې الله تعالی د موسیٰ علیه السلام د صحیفو یادونه کوي، دا د تورات د اهمیت او د هغه د حقانیت ښکارندوی دی، او مونږ ته دا خبره کوي چې په ټولو آسماني کتابونو کې د حق پیغام یو شان دی.
• دا آیت د هغو کسانو لپاره چې د قرآن په اړه شک لري، یو دلیل وړاندې کوي چې د پخوانیو کتابونو شهادت هم د قرآن د حقانیت په اړه شته دی.
• مونږ ته دا هم معلومېږي چې د آخرت په اړه خبرتیا او د حساب او جزا باور د ټولو پیغمبرانو په لارو کې یو بنسټیز اصل و، او دا چې دا خبره یوازې د اسلام خاصه نه ده، بلکې د ټولو آسماني ادیانو مشترکه ده.