سوره نجم — آیه 37

معانی کلمات:

• وَفّی: به معنای کامل کردن، به پایان رساندن و انجام دادن تمام و کمال آنچه بر عهده گرفته شده است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به صحف ابراهیم اشاره میکند و میفرماید: «و به صحف ابراهیم که [حقّ عبودیت را] ادا کرد و تمام آنچه را که پروردگارش به او فرمان داده بود، بهطور کامل به انجام رساند و رسالتهای الهی را به خلق رساند.» ابراهیم علیهالسلام کسی بود که در برابر فرمانهای خداوند هیچ کوتاهی نکرد؛ او تمام تکالیف خود را — از توحید، اخلاص، صبر بر آزار قوم، تسلیم در برابر ذبح فرزند، و دعوت به حق — به بهترین وجه انجام داد و به همین دلیل خداوند او را به این ویژگی ستوده است. این آیه در ادامه بیان میکند که آنچه در صحف ابراهیم و موسی آمده، با آنچه در قرآن آمده هماهنگ است و نشان میدهد که اصول دعوت انبیا یکی بوده است.

فواید و پیامهای آیه:

1. وفای به عهد و انجام کامل وظایف، از برترین صفات انبیا و اولیای خداست و مسلمان باید در تمام امور زندگی — چه در عبادات و چه در معاملات — اینگونه باشد.
2. ابراهیم علیهالسلام الگویی کامل برای مؤمنان است؛ او با وجود سختیهای فراوان، هرگز از انجام فرمانهای الهی کوتاهی نکرد و این درس بزرگی برای ماست که در برابر مشکلات، صبور و استوار باشیم.
3. قرآن کریم به کتابهای آسمانی پیشین احترام میگذارد و هماهنگی میان آنها را تأیید میکند؛ این نشاندهنده وحدت دین الهی و پیام مشترک همه انبیا است که همان دعوت به توحید و بندگی خالصانه است.
4. کسی که به عهد خود با خدا وفا کند، خداوند نیز او را در دنیا و آخرت پاداش نیکو خواهد داد و نام او را در میان بندگان صالح خود بلند میگرداند.