Surah An-Najm — Talata 37

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَفّى – nangangahulugang ganap na tumupad, nagpatupad, at nagpasya sa lahat ng ipinag-utos sa kanya nang walang pagkukulang.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay nagpapatunay na ang mga pahayag na nasa mga naunang kasulatan—tulad ng Torah at mga pahina ni Propeta Abraham—ay naglalaman ng mga katotohanang itinuturo ng Qur'an. Si Propeta Abraham (sumakanya nawa ang kapayapaan) ay isang halimbawa ng perpektong pagsunod sa kanyang Panginoon; kanyang ganap na tinupad ang lahat ng mga ipinag-utos sa kanya, kanyang isinagawa ang mga ito nang may katapatan, at kanyang inihatid ang mga mensahe ng kanyang Panginoon sa mga tao nang buong linaw at katapatan. Siya ay hindi nagkulang sa anumang tungkulin na ipinagkatiwala sa kanya, maging ito man ay sa pagsamba, pagtuturo, o pagtawag sa landas ng Diyos. Ang kanyang katapatan at pagiging ganap sa pagtupad ay naging dahilan upang siya ay maging isang huwarang ama ng mga propeta at isang pinuno ng mga sumusunod sa katotohanan.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang pagiging ganap sa pagtupad sa mga utos ng Diyos ay isang mataas na antas ng pananampalataya na naglalapit sa tao sa Kanyang awa at pagmamahal.
2. Ang mga propeta, tulad ni Propeta Abraham, ay mga huwarang dapat tularan sa katapatan, pagsunod, at paghahatid ng mensahe ng katotohanan sa lahat ng pagkakataon.
3. Ang Islam ay hindi isang bagong relihiyon kundi isang pagpapatuloy ng mensahe ng mga propeta, kaya ang pananampalataya sa lahat ng mga propeta at sa kanilang mga aral ay bahagi ng kumpletong pananampalataya.
4. Ang pagiging tapat sa mga pangako at tungkulin—maging sa relasyon sa Diyos o sa kapwa tao—ay isang katangiang nagpapaganda sa pagkatao at nagbibigay ng kapayapaan sa puso.
5. Ang pag-aaral ng mga kuwento ng mga propeta ay nagbibigay inspirasyon at lakas sa mananampalataya upang magtiyaga sa kabila ng mga pagsubok, tulad ng ginawa ni Propeta Abraham na hindi nagpatinag sa kanyang misyon.