സൂറ അൻ-നജ്ം — ആയത്ത് 39

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ – മനുഷ്യന് ഇല്ല.
• إِلَّا مَا سَعَىٰ – അവൻ പ്രയത്നിച്ചത് മാത്രമല്ലാതെ.

വ്യാഖ്യാനം:

ഓരോ മനുഷ്യനും താൻ സമ്പാദിച്ചത് മാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ എന്നതാണ് ഈ വചനത്തിലെ പ്രധാന പാഠം. അതായത്, ഒരാൾ ചെയ്ത പാപത്തിന്റെ ശിക്ഷ മറ്റൊരാൾ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വരികയില്ല. അതുപോലെ, ഒരാൾ ചെയ്ത സൽകർമ്മത്തിന്റെ പ്രതിഫലവും മറ്റൊരാൾക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതല്ല. ഓരോ മനുഷ്യനും തന്റെ സ്വന്തം പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഫലം മാത്രമേ അനുഭവിക്കൂ.

ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ചെയ്യുന്ന നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങളും, അവൻ ചെയ്യുന്ന തിന്മകളും അവന്റെ സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. മറ്റൊരാൾക്ക് വേണ്ടി ഒരാൾക്ക് സൽകർമ്മം ചെയ്തു കൊടുക്കാനോ, മറ്റൊരാളുടെ പാപം ഏറ്റെടുക്കാനോ സാധ്യമല്ല. ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് സ്വയം ഉത്തരവാദികളാണ്.

ഈ തത്വം ഇസ്ലാമിക വീക്ഷണത്തിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. മനുഷ്യൻ തന്റെ വിധി സ്വയം നിർണ്ണയിക്കുന്നവനാണ്. അവൻ നന്മ ചെയ്താൽ നന്മ കൊയ്യും, തിന്മ ചെയ്താൽ തിന്മയുടെ ഫലം അനുഭവിക്കും. ഇത് മനുഷ്യന് പ്രത്യാശയും ഉത്തരവാദിത്തബോധവും നൽകുന്നു.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. ഉത്തരവാദിത്തബോധം: ഓരോ മനുഷ്യനും തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം സ്വയം ഏറ്റെടുക്കണം എന്ന പാഠം ഈ വചനം നൽകുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തി കാലം കളയരുത്.
2. പ്രത്യാശയുടെ സന്ദേശം: ഒരാൾക്ക് തന്റെ പ്രയത്നത്തിന്റെ ഫലം തീർച്ചയായും ലഭിക്കുമെന്നത് വലിയ പ്രത്യാശ നൽകുന്നു. ആരുടെയും പ്രയത്നം പാഴാകില്ല.
3. നീതിയുടെ തത്വം: അല്ലാഹുവിന്റെ വിധി പൂർണ്ണമായും നീതിയുക്തമാണ്. ഒരാൾക്കും മറ്റൊരാളുടെ പാപം ചുമത്തപ്പെടുകയില്ല. ഇത് സമൂഹത്തിൽ നീതിബോധം വളർത്തുന്നു.
4. പ്രവർത്തനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം: വെറുതെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ട് മാത്രം കാര്യമില്ല; പ്രവർത്തിച്ചേ മതിയാകൂ. സൽകർമ്മങ്ങളിൽ മത്സരിക്കാൻ ഈ വചനം നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
5. സ്വാതന്ത്ര്യവും സ്വയം നിർണ്ണയാവകാശവും: മനുഷ്യൻ തന്റെ വിധിയുടെ ശില്പി സ്വയമാണ്. അവന്റെ പ്രയത്നത്തിനനുസരിച്ചാണ് അവന്റെ ഭാവി രൂപപ്പെടുന്നത്. ഇത് മനുഷ്യനെ സ്വയം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു.