Sura An-Nadżm — Werset 39

Znaczenie słów:

• saʿā (سعى) – dążył, pracował, podejmował wysiłek; chodzi o czyny, które człowiek wykonuje osobiście, zarówno dobre, jak i złe.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset podkreśla fundamentalną zasadę islamskiej sprawiedliwości: każdy człowiek otrzyma jedynie to, na co sam zapracował swoim wysiłkiem i czynem. Nie ma możliwości, aby ktoś inny – nawet najbliższa osoba – mógł przekazać mu swój dorobek dobrych uczynków lub wziąć na siebie jego ciężar grzechów. Tak jak nikt nie ponosi odpowiedzialności za winy drugiego człowieka, tak też nikt nie może czerpać korzyści z cudzych dobrych uczynków, jeśli sam ich nie dokonał. Oznacza to, że zarówno nagroda, jak i kara są ściśle powiązane z osobistym działaniem i intencją. Człowiek, który pragnie zbawienia i szczęścia w życiu ostatecznym, musi sam podjąć trud czynienia dobra, pielęgnować wiarę i wykonywać obowiązki religijne. Nie wystarczy polegać na zasługach przodków, bliskich czy autorytetów – każdy jest odpowiedzialny za własną drogę do Boga.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Werset ten uczy nas odpowiedzialności i samodzielności w dążeniu do celu – nikt nie może nas wyręczyć w budowaniu naszej relacji z Bogiem.
• Motywuje do działania: im więcej dobra czynimy, tym większą nagrodę otrzymamy – nasz wysiłek nie idzie na marne.
• Daje poczucie sprawiedliwości: nikt nie zostanie skrzywdzony ani nie otrzyma czegoś, na co nie zasłużył.
• Zachęca do szczerej intencji i wytrwałości, ponieważ Bóg widzi każdy nasz czyn i wynagradza go w sposób doskonały.
• Przypomina, że islam jest religią czynu i zaangażowania, a nie biernego oczekiwania na łaskę bez wysiłku.