Surah An-Najm — Talata 39

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Sa`ā" (سَعَى): Ang kanyang pagsisikap, paggawa, at intensyon—maging ito man ay mabuti o masama.

Pagpapaliwanag ng Talata:

Ipinapahayag ng Dakilang Allah na walang makakamit ang tao maliban sa bunga ng kanyang sariling pagsisikap at paggawa. Kung paanong walang sinumang mananagot sa kasalanan ng iba, gayundin naman, walang makakatanggap ng gantimpala maliban sa kanyang sariling ginawa. Ang bawat kaluluwa ay may pananagutan sa sarili lamang niya—hindi siya mapaparusahan dahil sa pagkakasala ng iba, at hindi rin siya makikinabang sa kabutihang ginawa ng iba nang hindi siya mismo kumikilos. Ang kabutihang ninanais niyang makamit sa Kabilang Buhay ay nakabatay sa kanyang sariling pagsisikap sa mundong ito—sa kanyang mga gawa, sa kanyang mga hakbang, at sa kanyang taos-pusong intensyon. Ang sinumang naghasik ng kabutihan ay aani ng kabutihan, at ang sinumang naghasik ng kasamaan ay aani ng kaparusahan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang katarungan ng Allah ay ganap—walang sinuman ang magdadala ng kasalanan ng iba, at walang sinuman ang pagkakaitan ng karapat-dapat niyang gantimpala.
2. Ang tagumpay sa Kabilang Buhay ay bunga ng sariling pagsisikap, kaya't hinihikayat tayo nitong maging masigasig sa pagsamba at mabubuting gawa, hindi tamad o umaasa lamang sa iba.
3. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa bawat tao—na ang kanyang kapalaran ay nasa kanyang mga kamay; kung siya ay magsikap para sa ikabubuti ng kanyang sarili, makakamit niya ang kaligtasan.
4. Itinuturo nito sa atin ang kahalagahan ng personal na pananagutan, na siyang nagpapalaya sa isipan mula sa pag-asa sa iba at nagtuturo sa atin na umasa sa ating sariling pagsisikap sa paghahangad ng kasiyahan ng Allah.