Soera An-Najm — Vers 44

Woordverklaringen:

• Amāta (أمات): Hij deed sterven; het leven beëindigen.
• Aḥyā (أحيا): Hij gaf leven; het leven schenken, zowel in deze wereld als bij de opstanding.

Tafsir (Uitleg):

In dit vers maakt Allah de Almachtige duidelijk dat Hij het alleen is Die de dood geeft en het leven schenkt. Hij is het Die doet sterven wie Hij wil onder Zijn schepping, en Hij is het Die leven geeft aan wie Hij wil. Dit omvat zowel het leven in deze wereld als de herleving na de dood voor de Opstanding (Yawm al-Qiyāmah). Niemand anders dan Allah heeft macht over leven en dood; geen schepsel, geen engel, geen profeet, en geen enkele andere kracht. Dit is een van de grote tekenen van Zijn absolute soevereiniteit en Zijn unieke goddelijkheid (Rubūbiyyah). Degene die in staat is om te doden en te doen herleven, is waardig om aanbeden te worden, en Hij alleen verdient onze volledige overgave en gehoorzaamheid.

Boodschap voor de lezer:

Beste broeder of zuster, dit vers nodigt je uit om na te denken over de grootheid van Allah. De dood is een onvermijdelijke realiteit die ieder van ons zal treffen, en de opstanding is een zekerheid waarop wij ons moeten voorbereiden. Wie anders dan Allah zou ons uit het niets kunnen scheppen, ons in leven houden, ons laten sterven, en ons dan weer tot leven kunnen roepen op de Dag des Oordeels? Dit besef zou ons hart moeten vervullen met nederigheid en ontzag voor onze Schepper. Het zou ons moeten aansporen om ons leven te wijden aan het gehoorzamen van Hem, ons te bekeren van onze zonden, en ons voor te bereiden op de ontmoeting met Hem. Laat dit vers een bron van troost zijn: de dood is geen einde, maar een doorgang naar een eeuwig leven. Degene die in Allah gelooft en goede daden verricht, heeft niets te vrezen, want Allah is de Meest Barmhartige en de Meest Rechtvaardige. Keer je daarom tot Hem, want bij Hem alleen ligt de ware redding en het eeuwige geluk.