Soera Al-Qamar — Vers 12

Woorden die uitleg nodig hebben:

• Fajjarnā: Wij lieten de aarde openbarsten en spleten haar.
• ʿUyūnan: Bronnen die overvloedig water doen ontspringen.
• Iltiqāʾ al-māʾ: Het samenkomen van het water uit de hemel en het water uit de aarde.
• ʿAlā amrin qad qudira: Op een besluit dat reeds vastgesteld en voorbestemd was in de goddelijke wijsheid.

Tafsir (uitleg) van de vers:

Toen Noe (vrede zij met hem) zijn Heer aanriep tegen zijn ongelovige volk, verhoorde Allah zijn smeekbede. Hij opende de poorten van de hemel met een overvloedige, stromende regen, en Hij liet de aarde opensplijten zodat zij overal bronnen deed ontspringen die water omhoog deden spuiten. Het water uit de hemel en het water uit de aarde kwamen samen en vormden één machtige vloed, die alles bedekte. Dit gebeurde volgens een besluit dat Allah reeds in de eeuwigheid had vastgesteld: de vernietiging van het ongelovige volk als rechtvaardige vergelding voor hun hardnekkige ongeloof en hun verwerping van de boodschap. Niemand kon ontsnappen, behalve degenen die Allah in Zijn genade redde – zij die in de ark van Noe geloofden en hem volgden.

Een boodschap van geloof en bezinning:

Deze vers toont ons de absolute macht van Allah, de Verhevene, die de wetten van de natuur naar Zijn wil laat buigen. Hij die de hemel en de aarde als dienaren van Zijn bevel laat optreden, is waarlijk de Almachtige. Dit verhaal is niet slechts een historische gebeurtenis, maar een tijdloze les voor iedereen die nadenkt: de overwinning behoort aan de waarheid, en de ondergang wacht op degenen die zich hoogmoedig tegen hun Schepper verzetten. Tegelijkertijd is er hoop voor de gelovigen: zoals Noe werd gered, zo zal Allah degenen die oprecht zijn in hun geloof en daden altijd een uitweg bieden uit de moeilijkste omstandigheden. Laat ons daarom onze harten zuiveren, onze toevlucht zoeken bij Allah en ons vastklampen aan Zijn boek en de weg van Zijn profeet – want dat is de ark van redding in deze wereld en in het hiernamaals.