Аль-Камар сүресі — Аят 12

1. Сөздердің мағынасы:

• وَفَجَّرْنَا — жарып, ағызып шығардық, бұлақ қылып атқылаттық.
• عُيُونًا — бұлақтар, көздер (жерден шыққан су көздері).
• فَالْتَقَى — кездесті, қосылды, бірікті.
• أَمْرٍ — іс, жағдай, бұйрық.
• قَدْ قُدِرَ — алдын ала белгіленген, өлшеніп қойылған, тағдырда жазылған.

1. Аяттың тәпсірі:

Нұх (ғалейһис-сәләм) өз халқын ұзақ уақыт бойы Аллаһтың бірлігіне шақырғанымен, олар оны жалғанға шығарып, қарсылық танытты. Сонда Аллаһ оның дұғасын қабыл етіп, аспанның қақпаларын ашып, тоқтаусыз құйып жауған жаңбыр жіберді. Жер беті де жарылып, әр жерден су атқылаған бұлақтар шықты. Осылайша аспаннан түскен су мен жерден шыққан су бір-біріне қосылып, біртұтас суға айналды. Бұл — Аллаһтың мәңгілікте белгілеп қойған әмірі мен өлшемі бойынша болды. Ол сол қауымды жойып, күпірліктері мен ширктерінің салдарынан суға батыруға үкім еткен еді. Нәтижесінде иман келтірмегендердің бәрі суға кетті, тек Аллаһ құтқарған адамдар ғана аман қалды.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһ — әмірі орындалатын, дұғаларды еститін Жаратушы. Нұхтың дұғасы қабыл болып, табиғат заңдарынан тыс оқиғалар жүзеге асты.
• Табиғаттың барлық күші Аллаһтың қолында екенін білеміз: аспан да, жер де Оның әмірімен ғана әрекет етеді.
• Бұл аят Аллаһтың әділдігін көрсетеді: халықтың қарсылығы мен күпірлігі салдарынан жаза келді, бірақ иман келтіргендер құтқарылды.
• Аят бізді Аллаһқа шын жүректен сенуге, Оның әмірлеріне бойсұнуға және дұға етуге шақырады. Өйткені Аллаһ — дұғаны еститін, әр істі өлшеммен жүзеге асыратын Раббымыз.
• Құрандағы осы сияқты оқиғалар адам баласына өткен қауымдардың тағдырынан ғибрат алуға, иман мен тақуалыққа ұмтылуға тәрбиелейді.