Surat Al-Qamar — Ayat 49

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّا: temen-temen Ingsun (Allah), nuduhake ketegesan lan kaluhuran.
• كُلَّ شَيْءٍ: saben barang, kabeh kang ana.
• خَلَقْنَاهُ: Ingsun nitahake.
• بِقَدَرٍ: kanthi takdir, ukuran, lan ketentuan kang wis ditemtokake.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandharake kanthi teges, menawa saben barang kang ana ing alam donya iki, kabeh iku titahing Allah. Ora ana barang siji-sijia kang dumadi kanthi ora sengaja utawa tanpa kersane Allah. Kabeh wis ditemtokake wiwit biyen, wis katulis ing Lauh Mahfuzh, lan wis ana ing kawruhe Allah. Dadi, saben kedadeyan, saben makhluk, lan saben perkara iku wis ana ukuran lan ketentuane dhewe-dhewe. Ora ana kang metu saka takdir lan kersane Allah. Iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuasa lan Maha Ngudaneni sakabehe perkara, sadurunge perkara iku dumadi.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Nambahake iman lan tawakal marang Allah, amarga kabeh wis diatur kanthi becik dening Allah.
• Nggawe ati tentrem, amarga ngerti yen saben perkara wis ana takdire lan ora perlu kuwatir keluwihan.
• Ngajak manungsa supaya ora sombong, amarga kabeh kang ana ing donya iki mung titah lan diatur dening Allah.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang mulangake tata tentrem lan percaya marang takdir, saengga urip dadi luwih ayem lan ora gampang putus asa.
• Menehi pangerten yen kabeh ilmu lan kawruh iku saka Allah, mula kudu tansah syukur lan ngelmu kanggo kebaikan.