Surja Er-Rahman — Ajet 10

Kuptimet e fjalëve:

• Vëdha: E shtriu, e rrafshoi dhe e bëri të gatshme për jetesë.
• Enam: Të gjitha krijesat që jetojnë në tokë, njerëzit dhe kafshët.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi krijimin e qiejve dhe ngritjen e tyre, tani përmend tokën dhe begatitë e saj. Ai thotë se tokën e ka shtrirë dhe e ka bërë të sheshtë, të përshtatshme për banim dhe qëndrim të të gjitha krijesave. Ajo nuk është krijuar kot, por është përgatitur me urtësi të madhe që njerëzit dhe kafshët të jetojnë në të, të lëvizin lirshëm dhe të përfitojnë nga të mirat e saj. Kjo shtrirje e tokës nënkupton edhe përgatitjen e saj për bujqësi, ndërtim dhe çdo veprimtari që u shërben krijesave. Ajo është si një djep i madh që i mban të gjitha krijesat dhe u siguron atyre vendbanim të qetë dhe të sigurt.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e fuqisë së Allahut: Shtrirja e tokës dhe përgatitja e saj për jetesë tregon fuqinë e pakufishme të Krijuesit dhe urtësinë e Tij të përsosur.
2. Mirësia e Allahut ndaj krijesave: Allahu nuk e krijoi tokën të papërdorshme, por e bëri atë të përshtatshme për të gjitha krijesat, gjë që tregon mëshirën e Tij të madhe.
3. Nxitje për mirënjohje: Kur njeriu sheh se si toka është përgatitur për të, ai duhet të ndiejë mirënjohje ndaj Allahut dhe ta falënderojë Atë për këtë begati.
4. Lidhja me jetën e përditshme: Ky ajet na kujton se toka nuk është e jona, por është një dhuratë nga Allahu, prandaj duhet ta ruajmë dhe ta shfrytëzojmë atë në mënyrë të përgjegjshme, pa e dëmtuar atë.
5. Siguria dhe qetësia: Shtrirja e tokës na jep siguri dhe qetësi, sepse ajo është e qëndrueshme dhe e përshtatshme për jetesë, gjë që na bën të reflektojmë mbi urtësinë e Krijuesit tonë.