سورت رحمن — آیت 56

د معناوي بيان:

• قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ: هغه ښځې چې خپل نظر يوازې خپلو مېړونو ته ساتي، له بل چا سره سترګې نه پورته کوي.
• لَمْ يَطْمِثْهُنَّ: نه دي رنځولې، نه يې پرده مات کړې، يعنې له دوی سره کومه جماع نه ده شوې.
• إِنسٌ: انسانان.
• جَانٌّ: پېريان.

د آيت تفسير:

په دغو جنتي فرشونو او بسترونو کې داسې ښځې (حوران) ناستې دي چې خپلې سترګې يوازې خپلو مېړونو ته ساتي، له دوی پرته بل چا ته نه ګوري او نه د بل چا په لور يې زړه ميلان کوي. دوی له خپلو مېړونو سره دومره مينه لري چې يوازې دوی ته يې نظر دی او له بل هر څه نه يې سترګې ښکته وي. دا ښځې داسې پاکې او بې عيبه دي چې مخکې له دوی سره هيڅ انسان او نه پېری جماع کړې ده، نو دوی په بشپړه توګه پاکې، کنوارې او يوازې د خپلو مېړونو لپاره ځانګړې شوې دي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• د جنت نعمتونه دومره ستر دي چې د دوی د بيانولو لپاره يې د انسان ژبه لنډه ده؛ د جنت حوران داسې پاکې او ښکلې دي چې مخکې له دوی سره هيڅوک نه دي ملګري شوي.
• دا آيت د مسلمانانو لپاره د اميد او هڅونې سرچينه ده، چې د دنيا په لنډ ژوند کې د الله له حکمونو تابع شي تر څو د داسې ابدي نعمتونو خاوندان شي.
• د جنت مېړه او ښځه يوازې يو بل ته اړوند وي، په جنت کې حسد، کينه او بل ته نظر نه وي، بلکې بشپړه مينه او وفاداري وي.
• دا آيت ښيي چې اسلام د ښځې د عزت او پاکۍ قدرداني کوي او د هغې د پاکوالي او وفادارۍ ستاينه کوي، چې دا د اسلام د لوړ اخلاقي نظام نښه ده.