Surat Al-Waqi'ah — Ayat 59

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• أَأَنتُمْ : apa kowé kabèh
• تَخْلُقُونَهُ : padha gawé/nyiptakaké dheweké (yaiku mani dadi manungsa)
• أَمْ : apa utawa
• نَحْنُ : awaké dhéwé (Allah)
• الْخَالِقُونَ : sing padha nyiptakaké

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki isih ana ing rangkéyan pitakon-pitakon sing diandharaké déning Allah marang manungsa, supaya manungsa mikir lan ngrumangsani sapa sejatiné sing kuwasa. Ing kéné Allah ngandika: "Apa kowé kabèh sing nyiptakaké mani iku dadi manungsa, apa awaké dhéwé (Allah) sing Maha Nyiptakaké?"

Tegesé, nalika wong lanang lan wong wadon ketemu, banjur ana mani sing metu lan mlebu ing rahim, sapa sing bisa ngowahi mani sing asalé mung cairan cilik iku dadi bayi sing sampurna? Sapa sing mènèhi urip, sapa sing nyusun balung, daging, getih, lan nyawa? Ora ana manungsa sing bisa nglakoni kuwi kabèh, sanajan wis ana ilmu kedhokteran sing canggih. Sing bisa nglakoni mung Allah, Sing Maha Kuwasa lan Maha Ngerti.

Dadi, ayat iki ngélingaké manungsa supaya ora sombong. Manungsa mung dadi sebab, mung dadi sarana. Sing sejatiné nyiptakaké lan mènèhi urip iku mung Allah. Manungsa ora bisa nggawé awake dhéwé, ora bisa nggawé anaké, ora bisa mènèhi nyawa marang sapa waé. Kuwasa nyiptakaké iku mung kagungané Allah.

1. Faédah sing bisa dijupuk:

• Ngrumangsani yèn manungsa iku ora duwé kuwasa apa-apa tanpa pitulungané Allah.
• Nambah iman lan tauhid, yèn mung Allah sing Maha Nyiptakaké lan Maha Kuwasa.
• Nggawé manungsa luwih andhap asor, ora sombong karo kemampuané dhéwé.
• Nambah syukur marang Allah sing wis mènèhi keturunan lan urip.
• Ngajak manungsa mikir lan nggunakaké akalé kanggo ngerti kebesarané Allah.
• Nambah katresnan marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhut pitutur sing jero lan nyentuh urip saben dina.