سوره واقعه — آیه 59

معانی کلمات:

• تَخْلُقُونَهُ: آن را میآفرینید و به صورت انسان درمیآورید.
• الْخَالِقُونَ: آفرینندگان (به صورت جمع برای تعظیم خداوند).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامهٔ آیات پیشین که دربارهٔ نطفه و مراحل آفرینش انسان سخن میگوید، با بیانی پرسشی و توبیخی، انسان را به اندیشه دعوت میکند: ای مردم! آیا شما هستید که نطفهای را که در رحم میریزد، به صورت انسان کامل با گوشت و استخوان و پوست و روح درمیآورید؟ یا این ماییم که چنین میکنیم؟ قطعاً هیچکس نمیتواند ادعا کند که در آفرینش جنین و شکلگیری آن نقشی دارد. تنها خداوند است که از نطفهای کوچک و ناچیز، موجودی پیچیده و شگفتانگیز میآفریند. این پرسش، انسان را به عجز خود در برابر قدرت بیپایان پروردگار واقف میسازد و او را به شکرگزاری و ایمان به خالق یکتا فرا میخواند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که آفرینش انسان در تمام مراحلش، از نطفه تا جنین و تولد، کاملاً در دست قدرت خداوند است و هیچ دخالتی از سوی انسان در آن نیست؛ پس انسان باید در برابر این نعمت بزرگ، فروتن و شکرگزار باشد.
• توجه به آفرینش خود، یکی از راههای خداشناسی است؛ هرچه انسان در شگفتیهای خلقت خویش بیشتر بیندیشد، ایمانش به خداوند قادر و حکیم قویتر میشود.
• این آیه انسان را از تکبر و خودبزرگبینی بازمیدارد و به او میآموزد که در برابر خالق خویش، نهایت تواضع و عبودیت را پیشه کند.
• یادآوری نعمت آفرینش، محبت خدا را در دل انسان زنده میکند و او را به اطاعت و بندگی بیشتر ترغیب مینماید، چرا که خدایی که چنین شگفتآفرین است، شایستهٔ ستایش و عبادت است.