سوڕەتی واقعه — ئایه‌ت 89

واتە هەندێک وشە:

﴿رَوْحٌ﴾: ڕاحەت و ئاسوودەیی.

﴿رَيْحَانٌ﴾: ڕزق و ڕۆزی چاک و خۆش، یان ڕەحمەت.

﴿جَنَّتُ نَعِيمٍ﴾: بەهەشتێک کە پڕە لە ناز و نیعمەت.

تەفسیری ئایەتەکە:

ئەی خەڵکینە! کاتێک مرۆڤێک لەو کەسانەی کە لە ژیانی دنیادا پێشبەخێر بوون بۆ چاکە و خواپەرستی، و لە نزیکانی خودا بوون، وەفاتی بۆ دێت، ئەوا لەو کاتەدا مژدەی خۆشی و ڕەحمەتی پێ دەدرێت. بۆ ئەو کەسە ڕاحەت و ئاسوودەییەکی تەواو هەیە لە هەموو ماندووبوون و ناخۆشییەک، و ڕزق و ڕۆزییەکی پاک و خۆش کە دڵی پێی دڵخۆش دەبێت، و لەگەڵ ئەوەشدا بەهەشتێکی پڕ لە ناز و نیعمەتی بۆ ئامادە کراوە کە تێیدا بە هەرچییەک کە حەزی لێبێت و دڵی پێی خۆش دەبێت، شاد و دڵخۆش دەبێت.

ئەمەش مژدەیەکی گەورەیە بۆ ئەو بەندانەی کە لە ژیانی دنیادا ڕێگای ڕاستیان گرتووە و بەرەو خواپەرستی و چاکە کەوتوون. خوای گەورە بە ڕەحمەتی بێسنووری خۆی، بەندە چاکەکانی لەم ترس و ناخۆشییە دەرباز دەکات و دەیانگەیەنێتە ئەو شوێنەی کە هیچ چاوێک نەیبینیوە و هیچ گوێیەک نەیبیستووە و بە دڵی هیچ مرۆڤێکدا نەهاتووە.

ئەی خوشک و برایانی ئازیز! با ئەم ئایەتە پیرۆزە هۆی ئومێد و خۆشییەک بێت بۆ ئێمە، و هەر کەسێک لە ئێمە کە دەیەوێت لەم مژدە خۆشە بەهرەمەند بێت، با لە ژیانی دنیادا هەوڵی چاکەکاری و نزیکبوونەوە لە خوای گەورە بدات، بەوەی کە فەرمانەکانی جێبەجێ بکات و لە بەرگانەکانی دوور بکەوێت. چونکە بەهەشت و نیعمەتەکانی بۆ ئەو کەسانەیە کە لە ژیانی دنیادا خۆیان بۆ ئەو ڕۆژە ئامادە کردووە. خودا هەموومان لە ڕێگای ڕاستدا سەربخات و لە نزیکانی خۆی بمانژمێرێت.