Sura Al-An'am — Werset 109

Znaczenie słów:

• جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ – przysięgi najbardziej stanowcze i mocne, jakie mogli złożyć.
• آيَةٌ – znak, cudowny dowód (np. przemiana góry Safa w złoto, ożywienie zmarłych, zesłanie aniołów).
• لَيُؤْمِنُنَّ بِهَا – z pewnością uwierzą w nią (w ten znak).
• وَمَا يُشْعِرُكُمْ – skąd możecie wiedzieć / co was informuje.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Mówimy tu o postawie pogańskich przywódców Kurajszytów, którzy – gdy Prorok Muhammad (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo) wzywał ich do wiary – składali przed Bogiem najcięższe, najbardziej uroczyste przysięgi, że jeśli tylko nadejdzie im jakiś nadzwyczajny znak, który sami wskażą, to na pewno uwierzą i przyjmą islam. Żądali na przykład przemiany góry Safa w złoto, ożywienia zmarłych czy zesłania aniołów jako świadków.

Bóg nakazuje Prorokowi odpowiedzieć im, że znaki i cuda nie są w jego rękach – on nie może ich sprowadzić według ich kaprysu. Wszystkie znaki i cuda należą wyłącznie do Boga, który zsyła je wtedy, gdy On sam zechce, zgodnie ze Swoją mądrością. Bóg nie jest zobowiązany do spełniania ich żądań.

Następnie Bóg zwraca się do wierzących, którzy pragnęli tych znaków, myśląc, że dzięki nim poganie nawrócą się: „Skąd możecie wiedzieć, że nawet gdyby ten znak przyszedł, oni i tak nie uwierzą?”. Bóg, znający ich serca i ich zatwardziałość, wie, że ich obietnice są fałszywe. Ich cel nie był szczery – chodziło im jedynie o wymówki i odwlekanie wiary. Gdyby bowiem przyszli z tym znakiem, i tak pozostaliby w swoim uporze i zaprzeczeniu, bo nie szukali prawdy, lecz szukali pretekstu do dalszego trwania w niewierze.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

1. Pokora wobec woli Boga – człowiek nie powinien narzucać Bogu warunków co do formy objawienia czy cudów. Bóg jest Mądry i wie, co jest najlepsze dla Jego stworzeń.
2. Szczerość w poszukiwaniu prawdy – wiara nie rodzi się z cudów samych w sobie, lecz z czystego serca i pragnienia prawdy. Ten, kto szuka wymówek, nigdy nie uwierzy, nawet gdyby zobaczył wszystkie możliwe cuda.
3. Zaufanie do mądrości Bożej – Bóg nie zesłał niektórych znaków, ponieważ wiedział, że nie przyniosą one żadnej korzyści. Jego decyzje są zawsze doskonałe, nawet jeśli nie rozumiemy ich w pełni.
4. Ostrzeżenie przed fałszywymi przysięgami – składanie przysięg na Boga dla osiągnięcia światowych celów lub dla usprawiedliwienia swojego uporu jest wielkim grzechem i oznaką braku bojaźni Bożej.
5. Pocieszenie dla wierzących – nie należy smucić się z powodu niewiary niektórych ludzi. Naszym obowiązkiem jest przekazywanie prawdy w sposób jasny, ale rezultat należy wyłącznie do Boga.