Surah Al-An'am — Aya 146

Ma’anonin Kalmomi:

• “Kullu dhi dhufurin”: Duk dabbar da ba ta da yatsu masu rabuwa, kamar raƙumi, jimila, da tsuntsaye masu farata (kamar shaho).
• “Al-hawaya”: Hanji da ke ɗauke da abinci a cikin ciki.
• “Ma ikhtalata bi’adham”: Kitsen da ke gauraye da ƙashi, kamar kitsen wutsiya (alya) da na gefen jiki.

Tafsirin Aya:

Ya Allah Ya gaya wa manzonsa cewa: A kan Yahudawa, Mun haramta musu duk dabbar da ba ta da yatsu masu rabuwa (kamar raƙumi da jimila da tsuntsaye masu farata). Kuma daga shanu da tumaki, Mun haramta musu kitsen cikin su, sai dai kitsen da ke manne a bayansu, ko kitsen da ke cikin hanji, ko kitsen da ya gauraya da ƙashi (kamar kitsen wutsiya da na gefen jiki). Wannan haramcin ya kasance azaba daga Mu a gare su saboda zaluncinsu da laifuffukan da suka aikata, kamar kashe annabawa da cin riba. Kuma lalle Mu, Muna faɗin gaskiya a cikin abin da Muka ba da labari game da su.

Fa’idojin Aya:

1. Nuna cewa Allah Mai hukunci ne Mai adalci; Yana azabtar da masu laifi a duniya kafin lahira, domin su zama misali ga wasu.
2. Ƙarfafa wa Musulmi godiya ga Allah domin sauƙaƙa wa addininsu, ba kamar yadda Ya yi wa Yahudawa ba, saboda laifofinsu.
3. Gargaɗi ga al’umma cewa bariɗin Allah na iya juyawa zuwa azaba idan aka ci gaba da zunubai, don haka a yi tawakkali da ɗa’a ga Allah.
4. Tabbatar da gaskiyar labaran Alƙur’ani, domin Allah Ya san abin da ya faru a baya, kuma Ya bayyana shi ga annabinsa domin tabbatar da shi.