Surat Al-An'am — Ayat 29

Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• إِنْ هِيَ إِلَّا: ora liya kajaba, mung iku wae
• حَيَاتُنَا الدُّنْيَا: urip kita ing donya iki
• بِمَبْعُوثِينَ: wong-wong kang bakal ditangekake saka kubur (ing dina kiyamat)

Tafsir Ayat:

Wong-wong musyrik kang padha ngingkari dina kiyamat padha ngucap: "Ora ana urip liya kajaba urip ing donya iki wae. Sawise mati, awake dhewe ora bakal ditangekake maneh lan ora bakal diadili." Dheweke padha nyepelake babagan urip sawise mati, lan nganggep yen pati iku pungkasane kabeh. Pancen, dheweke wis kebacut tresna marang donya lan kesenenganing donya, nganti ora gelem mikirake anane dina pembalasan. Mulane dheweke padha maido marang para nabi lan rasul kang ngelingake babagan dina kiyamat. Yen wong-wong mau padha bali urip sawise mati, mesthi dheweke bakal ngucap kaya mangkono mau, kaya kang wis dadi kebiasaane nalika isih urip ing donya, yaiku ngingkari anane dina kiyamat.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Ayat iki mulangake marang kita supaya ora mung mikirake urip ing donya wae, nanging uga kudu nyiapake bekal kanggo urip ing akherat.
2. Wong kang ngingkari dina kiyamat iku sejatine wong kang ora gelem tanggung jawab marang kabeh tumindake ing donya.
3. Islam ngelingake manawa urip ing donya iki mung sawetara lan sementara, dene urip ing akherat iku langgeng lan abadi.
4. Kanthi ngimani anane dina kiyamat, wong bakal luwih ngati-ati lan ora sakarepe dhewe anggone tumindak ing donya.
5. Ayat iki nuduhake sepira gedhene katresnane wong musyrik marang donya, nganti dheweke wuta marang bebener babagan urip sawise mati.
6. Kita dielingake supaya ora dadi wong kang kaya mangkono mau, nanging kudu yakin lan iman marang anane dina kiyamat minangka dina pembalasan.