ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 29

የቃላት ፍች፡-

• (إِنْ هِيَ إِلَّا) ማለት "ምንም አይደለችም እንጂ" ማለት ነው።
• (حَيَاتُنَا الدُّنْيَا) ማለት "ይህች ቅርቢቱ ሕይወታችን" ማለት ነው።
• (بِمَبْعُوثِينَ) ማለት "ከሞት በኋላ የምንቀሰቀስ" ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

እነዚህ አጋሪዎች (የመካ ከሓዲዎች) ትንሳኤን የሚክዱ ሆነው እንዲህ አሉ፡- "ሕይወት ይህች የአሁኑ ዓለም ሕይወታችን እንጂ ሌላ ሕይወት የለም። እኛ ከሞትን በኋላ የምንቀሰቀስ አይደለንም።" ይህን ያሉት ትንሳኤንና የመጨረሻውን ቀን ሙሉ በሙሉ በመካድ ነው። እነርሱ የዚህን ዓለም ሕይወት ብቻ የሚያውቁና ከሞት በኋላ ምንም እንደሌለ የሚያምኑ ነበሩ። ይህ ንግግራቸው በጣም የተሳሳተና ከእውነት የራቀ ነው፤ ምክንያቱም አላህ (ሱብሃነሁ ወተዓላ) ፍጥረትን የፈጠረው ለከንቱ አይደለም፤ ይልቁንም ፍጡራንን ከሞት በኋላ ይቀሰቅሳል፣ መልካም ሠሪዎችን በመልካም፣ ክፉ ሠሪዎችንም በክፉ ይመነዳል። ይህ የአላህ ቃል እውነት ነው፤ በቁርኣን ውስጥ በብዙ አንቀጾች የተረጋገጠ ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የከሓዲዎች የትንሳኤ መካድ ከባድ ስህተት መሆኑን እንረዳለን፤ እነርሱ ይህን ያሉት በጥፋታቸውና በግትዝነታቸው ምክንያት ነው እንጂ በማስረጃ አይደለም።
2. ትንሳኤን ማመን የእምነት መሠረታዊ ክፍል ነው፤ ይህን የካደ ሰው እምነቱ የተሟላ አይሆንም።
3. ይህች ዓለም ፍጻሜ የሌላት አይደለችም፤ ከእርሷ በኋላ የመጨረሻዋ ሕይወት አለች፤ እዚያም ሰው ሁሉ ሥራውን ይከፈላል።
4. የትንሳኤ እምነት ሰውን መልካም ሥራ እንዲሠራና ከክፉ እንዲርቅ ያደርገዋል፤ ምክንያቱም ሥራው በፊቱ እንደሚቀርብ ያውቃልና።
5. አላህ (ሱብሃነሁ ወተዓላ) ፍትሕ የተሞላበት ነው፤ በዚህች ዓለም የበደሉትንና የበደሉባቸውን ሁሉ በትንሳኤ ቀን ፍትሕ ያሰፍናል።