Surah Al-An'am — Aya 51

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• "تُنْذِرْ": Ka tsoratar da su.
• "يُحْشَرُوا": A tāra su a tāshin alkiyama.
• "وَلِيّ": Aboki mai taimako ko mai karewa.
• "شَفِيع": Mai cẽto wanda yake roƙon gafara ga wani.

Fassarar Ayar:

Ya kai Annabi Muhammad (S.A.W.), ka tsoratar da Alƙur’ani waɗanda suke jin tsoron cewa za a tāra su a gaban Ubangijinsu a ranar alkiyama. Waɗannan mutane sun gaskata da alkawarin Allah da kuma barazanarsa, kuma sun san cewa ba su da wani aboki ko mai taimako da zai iya taimakon su baicin Allah, kuma ba su da wani mai cẽto da zai iya roƙon gafara a gare su a wurin Allah. Saboda haka, ka tsoratar da su da Alƙur’ani domin su kiyaye kansu daga azabar Allah, ta hanyar yin abin da Allah ya umarta da kuma barin abin da ya hana. Waɗannan su ne mutanen da suka amfana da Alƙur’ani, domin suna jin tsoron Allah kuma suna bin umarninsa.

Fannoni da Darussa Da Ake Ciro Daga Ayar:

1. Alƙur’ani mai girma shine tushen tsoratarwa da wa’azi ga mutane, kuma ya kamata a yi amfani da shi wajen tunatar da mutane ranar alkiyama.
2. Imani da tāshin alkiyama da kuma hisabi yana sa mutum ya yi aiki da kyau kuma ya nisanta daga abubuwan da suka haramta.
3. A ranar alkiyama, babu wani taimako ko cẽto daga wani baicin Allah, don haka ya kamata mutum ya dogara ga Allah kawai kuma ya bi umarninsa.
4. Tsoron Allah da kuma yin taƙawa shine mabuɗin samun nasara a duniya da kuma lahira, kuma shine dalilin da zai sa mutum ya amfana da Alƙur’ani.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su riƙe Alƙur’ani da kuma yin tunani a cikinsa, domin shi ne hanyar shiryuwa da kuma tsira daga azabar Allah.