Sura Al-Mulk — Werset 25

Znaczenie słów:

• الْوَعْدُ – obietnica, zapowiedź (tu: obietnica zmartwychwstania i kary).
• صَادِقِينَ – prawdomówni, szczerzy w tym, co mówicie.

Tafsir (interpretacja):

Niewierni, którzy zaprzeczali zmartwychwstaniu, mówili do Proroka ﷺ i wierzących, drwiąc i szydząc: „Kiedy nadejdzie ta obietnica – czyli zapowiadana przez was kara i dzień sądu – jeśli naprawdę mówicie prawdę?”. Zadawali to pytanie nie po to, aby poznać prawdę, lecz aby okazać swoją pogardę i ośmieszyć wiarę w życie po śmierci. Odpowiedź na to pytanie znana jest jedynie Allahowi – On jeden wie, kiedy nadejdzie ta godzina. Prorok ﷺ nie został posłany, aby znać czas nadejścia Dnia Sądu, lecz aby ostrzegać ludzi przed skutkami ich niewiary i zła oraz przekazywać im to, co Allah mu nakazał – jasne i pełne ostrzeżenie. Oni jednak, zamiast się zastanowić i przygotować na ten dzień, wciąż pytali z kpiną, jakby chcieli przyspieszyć to, co nieuniknione.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wiara w niewidzialne (ghajb) jest fundamentem islamu – nie musimy znać czasu nadejścia Dnia Sądu, lecz mamy się do niego przygotowywać poprzez dobre uczynki i szczerą skruchę.
2. Drwienie z prawd wiary nie zmienia rzeczywistości – Dzień Sądu nadejdzie niezależnie od tego, czy ludzie w niego wierzą, czy się z niego naśmiewają.
3. Zadawanie pytań z intencją ośmieszenia prawdy jest cechą ludzi pysznych i zatwardziałych serc; natomiast pytania zadawane w poszukiwaniu prawdy są cenne i chwalebne.
4. Prorok ﷺ nie posiadał wiedzy o tym, co zastrzeżone jest jedynie Allahowi – to uczy nas pokory i zaufania do Boga, który w swojej mądrości ukrył przed nami czas nadejścia godziny.
5. Ten werset pociesza wierzących – ich obowiązkiem jest głosić prawdę i ostrzegać, a rozliczenie i nagroda należą do Allaha, który nigdy nie łamie swoich obietnic.