ซูเราะฮฺ อัล-กะลาม — อายะฮฺ 11

ความหมายของคำศัพท์:

• هَمَّازٍ (ฮัมมาซ): ผู้ที่ชอบนินทาว่าร้ายผู้อื่น พูดจาเสียดสีและตำหนิผู้อื่นอยู่เสมอ
• مَّشَّاءٍ (มัชชาอ์): ผู้ที่ชอบเดินไปมา (ในที่นี้หมายถึงการเดินเพื่อยุยงให้เกิดความแตกแยก)
• بِنَمِيمٍ (บินะมีม): การนินทาและการยุยงให้เกิดความแตกแยกระหว่างผู้คน โดยการนำคำพูดของฝ่ายหนึ่งไปบอกอีกฝ่ายหนึ่งเพื่อสร้างความบาดหมาง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคำอธิบายลักษณะของบุคคลที่อัลลอฮ์ทรงห้ามมิให้เชื่อฟังและปฏิบัติตาม โดยกล่าวถึงผู้ที่ "เป็นคนชอบนินทาว่าร้ายผู้อื่น ชอบเดินไปมาเพื่อยุยงให้เกิดความแตกแยก" กล่าวคือ เป็นผู้ที่มักจะพูดจาเสียดสี ติเตียน และทำให้ผู้อื่นเสื่อมเสียชื่อเสียงอยู่เสมอ และเป็นผู้ที่ชอบเดินทางไปมาระหว่างผู้คนเพื่อนำคำพูดของฝ่ายหนึ่งไปบอกอีกฝ่ายหนึ่ง ด้วยเจตนาที่จะสร้างความบาดหมางและความแตกแยกให้เกิดขึ้นในสังคม ซึ่งการกระทำเช่นนี้เป็นหนึ่งในบาปใหญ่ที่อัลลอฮ์ทรงเกลียดชังอย่างยิ่ง และเป็นสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องมุสลิมแตกสลาย

อายะฮ์นี้ถูกลงมาในบริบทของการกล่าวถึงกลุ่มผู้ปฏิเสธศรัทธาในมักกะฮ์ เช่น อัล-วะลีด อิบนุ อัล-มุฆีเราะฮ์ ที่มีลักษณะนิสัยเช่นนี้ แต่บทเรียนจากอายะฮ์นี้ครอบคลุมถึงทุกคนที่ประพฤติตนในลักษณะดังกล่าว และเป็นการเตือนสติแก่บรรดามุสลิมให้หลีกเลี่ยงการมีลักษณะนิสัยที่น่ารังเกียจเหล่านี้

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การนินทาและการยุยงให้เกิดความแตกแยก (นิมมะฮ์) เป็นบาปใหญ่ที่ทำลายสังคมมุสลิม และเป็นสาเหตุให้ความสามัคคีของประชาชาติอิสลามสูญสลาย
2. อิสลามให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการรักษาความสัมพันธ์อันดีระหว่างพี่น้องมุสลิม จึงห้ามการนำคำพูดของคนหนึ่งไปบอกอีกคนหนึ่งในลักษณะที่ก่อให้เกิดความบาดหมาง
3. ผู้ที่มีลักษณะนิสัยเช่นนี้ไม่สมควรที่จะได้รับความไว้วางใจหรือการเชื่อฟังจากผู้อื่น แม้ว่าเขาจะมีตำแหน่งหรือทรัพย์สมบัติมากเพียงใดก็ตาม
4. การเป็นมุสลิมที่แท้จริงนั้น ต้องระมัดระวังคำพูดและการกระทำของตน ไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนหรือเสื่อมเสีย ไม่ว่าจะโดยทางตรงหรือทางอ้อม
5. อัลกุรอานได้ให้แนวทางที่ชัดเจนในการสร้างสังคมที่ดีงาม โดยการขจัดลักษณะนิสัยที่เลวทรามออกจากสังคม และส่งเสริมให้มีการพูดจาที่ดีต่อกันและรักษาน้ำใจซึ่งกันและกัน