Аль-Калам сүресі — Аят 11

1. Сөздердің мағынасы:

• هَمَّازٍ — адамдардың артынан сөйлеп, оларды мінейтін, айыптайтын адам.
• مَشَّاءٍ — көп жүретін, араласатын.
• بِنَمِيمٍ — сөз тасып, адамдардың арасын бұзатын өсекшіл.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала Пайғамбарымызға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) бірқатар жаман қасиеттері бар адамдарға бой ұсынбауды бұйырады. Солардың қатарында — адамдардың артынан сөйлеп, оларды мінейтін, кемшіліктерін іздейтін өсекшіл адам бар. Ол адамдар арасында көп жүріп, біреудің сөзін екіншісіне жеткізіп, олардың арасына от салып, араздық пен жаулық туғызады. Мұндай адам қоғамда бүлік шығарып, адамдардың бір-біріне деген сенімін жояды. Бұл сипаттар — иман мен адамгершілікке жат қылықтар. Аятта бұл мінездердің қаншалықты жиіркенішті екені көрсетіліп, мұсылмандарды осындай жолдан аулақ болуға шақырады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Ислам діні адамдардың артынан сөйлеуге, өсек таратуға және араларын бұзуға қатаң тыйым салады.
• Мұсылман өз тілін сақтап, адамдардың арасында бірлік пен татулықты сақтауға тырысуы керек.
• Өсекшілдік пен ғайбат — қоғамды бүлдіретін, адамды Аллаһтың разылығынан алыстататын ауыр күнәлар.
• Құран Кәрім бізді жаман мінездерден тазарып, жақсы қасиеттерге ие болуға баулиды. Бұл — иманды жүректер үшін үлкен бақыт пен тыныштықтың кепілі.