Surat Al-Qalam — Ayat 11

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• هَمَّازٍ (hammāz): yaiku wong sing kerep nggunem lan nyacad wong liya ing mburine (nggunjing), lan uga kerep nyacad ing ngarepe wong liya kanthi cara ngremehake.
• مَشَّاءٍ (massyā'): yaiku wong sing kerep mlaku-mlaku lan lunga menyang ngendi-endi.
• بِنَمِيمٍ (binamīm): yaiku nggawa omongan lan nyebarake crita saka wong siji marang wong liya kanthi tujuan nggawe rusak lan padudon ing antarane wong-wong.

2) Tegese ayat iki sakabehe:

Allah SWT nggambarake salah sijine watak wong sing kudu disingkiri dening Rasulullah SAW lan uga dening saben wong mukmin, yaiku wong sing kerep nggunem lan nyacad wong liya, sarta kerep mlaku-mlaku nggawa omongan saka wong siji marang wong liya kanthi tujuan nggawe rusak lan misahake antarane wong-wong. Wong sing kaya ngene iki ora mung ngrusak hubungan antarane manungsa, nanging uga ngrusak katentreman lan kerukunan ing masyarakat. Dheweke nyebarake kabar-kabar sing ora bener lan omongan-omongan sing bisa nuwuhake rasa sengit lan padudon. Mula, ayat iki dadi pepeling kanggo kita kabeh supaya ora niru watak sing ala iki, lan supaya tansah njaga lisan lan tumindak supaya ora ngrusak hubungan antarane sedulur, tangga, lan kanca.

3) Faedah-faedah sing bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya njaga lisan saka nggunem lan nyacad wong liya, amarga iku kalebu tumindak sing ala banget lan bisa ngrusak pahala lan hubungan antarane manungsa.
• Kita dielingake supaya ora dadi wong sing nyebarake omongan (namimah), amarga nyebarake omongan sing ora bener bisa nuwuhake padudon lan permusuhan.
• Islam mulangake marang kita supaya dadi wong sing bisa njaga kerukunan lan katentreman, dudu wong sing ngrusak lan misahake antarane wong liya.
• Ayat iki nuduhake yen Al-Qur'an iku tuntunan sing sampurna kanggo urip manungsa, mulangake akhlak sing apik lan nyegah saka akhlak sing ala.
• Kanthi ngetutake tuntunan Al-Qur'an, kita bisa urip kanthi tentrem, rukun, lan bahagia ing donya lan akhirat.