Аль-Калам сүрәсе — Аять 16

1. Сүзләрнең мәгънәләре:

• سَنَسِمُهُ — без аңа билге салырбыз, тамга басарбыз.
• الْخُرْطُومِ — борын (мәҗази мәгънәдә — йөз, бит).

2. Аять тәфсире:

Әлеге аятьтә Аллаһы Тәгалә Коръән аятьләрен ялганга санаучы, пәйгамбәргә каршы чыгучы көферләргә карата каты вәгъдә бирә: "Без аның борынына (йөзенә) ачыктан-ачык күренә торган билге салырбыз, тамга басарбыз". Бу — аның хурлыгын, мәсхәрәсен мәңгелеккә калдыручы билге булачак. Ул кешеләр арасында оятыннан башын түбән иеп йөрер, аның ялганчылыгы һәм гөнаһлары бөтен кешегә мәгълүм булыр. Бу шулай ук аның йөзен каралту, хурлыкка төшерү мәгънәсендә дә аңлашыла. Бу вәгъдә чынга ашкан — сүз дәвамында искә алынган көферләрнең башына килгән хәлләр моны раслый.

3. Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгаләнең вәгъдәсе хак — Ул әйткән һәр нәрсә, яхшылык булсын, явызлык булсын, һичшиксез тормышка ашачак.
• Кеше гөнаһ кылып, Аллаһының аятьләрен инкяр итсә, аның хурлыгы фаш булачак — яшерен гөнаһлар да ахырда ачыла.
• Мөэмин кеше өчен иң зур куркыныч — Аллаһының рәхмәтеннән мәхрүм калу, чөнки бу дөньяда да, ахирәттә дә хурлыкка төшүнең сәбәбе шул.
• Коръән юлыннан бару — иминлек, ә аннан читкә китү — үкенеч һәм хәсрәт китерә.