Surah Al-Qalam — Aya 43

Ma’anar Kalmomi:

• khāshi‘atan abṣāruhum: Idanunsu sun ƙasƙantar da kai, ba su ɗaga kai sama ba saboda tsananin kunya da tsoro.
• tarhaquhum: Wani abu da ya rufe su gaba ɗaya kuma ya mamaye su.
• sālimūn: Lafiyayyu, masu ƙarfin jiki, ba su da wata illa ko rashin lafiya.

Tafsirin Ayar:

A ranar tashin kiyamata, idanun waɗannan azzalumai za su ƙasƙantar da kai, ba za su iya ɗaga kai ba saboda tsananin kunya da ƙasƙanci. Wata ƙasƙanci mai tsanani za ta rufe su daga kowane ɓangare, wadda za ta ƙasƙantar da su a gaban Allah. Wannan azaba ce ta musamman a kan abin da suka aikata a duniya.

Domin a duniya, an kira su zuwa ga sujada da salla ga Allah, kuma suna cikin lafiya da ƙarfin jiki, ba su da wata uzuri ko rashin lafiya da zai hana su yin sujada. Amma sai suka ƙi yin sujada, suna nuna girman kai da takabura, ba su amsa kiran ba. A yau, a lahira, za a kira su zuwa sujada kuma ba za su iya ba, domin sun rasa damar da aka ba su a duniya, kuma jikinsu zai ƙi yin sujada a matsayin hukunci a kansu.

Fa’idojin Ayar:

• Wannan ayar tana nuna mana cewa salla da sujada babbar ni’ima ce da Allah ya ba mu a duniya, don haka mu yi amfani da damar nan kafin ta ƙare.
• Yana nuna cewa lafiya da ƙarfin jiki abu ne mai daraja, kuma za a tambaye mu a kan yadda muka yi amfani da su wajen ibadar Allah.
• Girman kai da ƙin yin ibada yana kaiwa ga nadama mai tsanani a lahira, alhali kuwa a duniya an ba su dama su tuba su yi ibada.
• Sujada ita ce alamar miƙa kai ga Allah, kuma wanda ya ƙi yin sujada a duniya yana cikin haɗarin rashin iya yin ta a lahira.