Surah Al-Qalam — Talata 45

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَأُمْلِي لَهُمْ – At binibigyan Ko sila ng palugit (hindi Kaagad pinarurusahan) at hinahayaan silang magpatuloy sa kanilang pagmamatigas.
• إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ – Tunay na ang Aking pakana (pagpaparusa sa mga nagtakwil) ay napakalakas at hindi kayang malabanan.

Paliwanag ng Talata:

Iwan mo sa Akin, O Sugo, ang mga taong nagpapasinungaling sa Qur’an na ito; sapagkat Ako ang bahala sa kanilang parusa at paghihiganti. Binibigyan Ko sila ng mahabang palugit sa pamamagitan ng pagpapalawak ng kanilang kabuhayan, mga anak, at mga biyaya — hindi dahil sila ay mahal sa Akin, kundi bilang isang unti-unting pagpaparusa (istidraj) mula sa mga paraang hindi nila nalalaman na ito ay magiging dahilan ng kanilang pagkawasak. Hindi Ko sila minamadali sa kaparusahan, bagkus hinahayaan Ko silang magtagal sa kanilang buhay upang lalo silang magpalubha ng kasalanan at paglabag. Tunay na ang Aking pakana laban sa mga tagatangging sumampalataya ay napakalakas at matibay — hindi sila makakatakas sa Akin, at walang sinuman sa kanila ang makaliligtas sa Aking parusa.

Mga Aral na Mapupulot:

• Ang pagpapalugit ng Allah sa mga makasalanan ay hindi nangangahulugang Kanyang kaligayahan sa kanila; bagkus ito ay isang anyo ng karunungan at katarungan, na nagbibigay sa kanila ng pagkakataong magsisi, ngunit kung sila ay magpapatuloy sa pagmamatigas, ang parusa ay darating sa takdang panahon.
• Ang kapangyarihan ng Allah ay ganap; walang sinuman ang makalalampas sa Kanyang parusa, gaano man katagal ang palugit na ibinigay sa mundo.
• Ang pagmamadali sa paghihiganti ay hindi palaging mabuti; ang tunay na tagumpay ay nasa pagtitiis at pagtitiwala sa katarungan ng Allah, na hindi nagkakamali sa Kanyang mga desisyon.
• Ang aral na ito ay nagtuturo sa atin na huwag maging mayabang sa mga pansamantalang biyaya, at laging magpasalamat at sumunod sa Allah upang hindi tayo mapabilang sa mga taong binigyan ng palugit ngunit nauwi sa kapahamakan.