Suurah Al-Qalam — Aayad 50

Macnaha Erayada:

• فَاجْتَبَاهُ: waa doortay, xushay, oo u xilsaaray nabinimo iyo risaalo.
• الصَّالِحِينَ: waa kuwa suubban ee ay wanaagsan tahay niyadooda, camalkooda, iyo hadalkooda.

Tafsiirka:

Ka dib markii Nabiga Younus (CS) uu ku gacan yeelay samir la’aanta iyo carada qoomkiisa, isagoo ka tagay iyaga isagoo cadhaysan, wuxuu ku dhex dhacay mushiibad weyn - waxa uu ku noqday caloosha nibiriga. Halkaas gudahiisa ayuu ku baryay Eebihiis isagoo mugdi ku jira, wuxuuna qirtay gafkiisa. Markaas ayaa Eebe u naxariistay, wuxuuna aqbalay towbadkiisa, wuxuuna ka badbaadiyey cidhiidhigaas. Ka dib, Eebe wuxuu u doortay isaga, wuxuuna ka dhigay kuwa suubban, kuwa la doortay, kuwa ay wanaagsan tahay camalkoodu, oo uu ku xushay inuu yahay rasuul ka mid ah rasuullada. Tani waxay muujinaysaa in Eebe uu u naxariisto addoomadiisa towbadkeeya, isla markaana ka yeelo kuwa sareeya oo suubban.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Furfurista towbada: Aayaddani waxay na baraysaa in Ilaahay uu aqbalo towbada addoonkiisa, xataa haddii uu galo gaf weyn, ilaa uu u soo noqdo Eebe si run ah. Tani waa rajo weyn dadka dhammaantood.
2. Samirku waa furaha guusha: Waxay na tusinaysaa in samir la’aantu ay keento mushiibo, laakiin marka qofku towbadeeyo oo uu Eebe u noqdo, Ilaahay wuxuu u beddelaa xaalkiisa wanaag.
3. Eebe waa doorto Caddoomadiisa: Ilaahay wuxuu doortaa kuwa uu doono oo ka dhigaa kuwa suubban, haddii ay u gudbiyaan shuruudaha towbada iyo toosnaanta.
4. Naxariista Ilaahay ayaa weyn: Aayaddani waxay na xusuusinaysaa in naxariista Eebe ay ka hor-marto ciqaabtiisa, isla markaana uu jeclaado in addoomadiisu ku noqdaan toosnaanta.
5. Dhiirigelin dadka: Waxay dadka ku boorrinaysaa inaysan quusanin gafafka, laakiin ay had iyo jeer u soo noqdaan Eebe, maxaa yeelay Ilaahay waa aqbalaha towbada, wuxuuna ka yeeli karaa qofka gafay mid ka mid ah kuwa suubban.