Аль-Хакка сүрәсе — Аять 29

Сүзләрнең мәгънәләре:

• һәләкә — югалды, бөлде, бетте.
• сүлтани — минем көчем, дәлилем, хакимлек, дәрәҗәм.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендә гамәл дәфтәре сул кулына бирелгән кешеләрнең хәлен сөйли. Ул кеше үзенең гамәл дәфтәрен сул кулына алгач, бик каты үкенә һәм әйтә: "Әй, каһәт, әгәр миңа китабым бирелмәгән булса иде! Әгәр мин үземнең җәзамны белмәгән булсам иде!" Ул үзенең үлеменең соңгы үлем булуын тели, ягъни дөньядагы үлемнән соң терелтелмәскә тели. Әмма ул терелтелгән инде. Аннары ул әйтә: "Минем байлыгым миңа һичнәрсә дә файда бирмәде. Минем дәлилем, көчем һәм хакимлек юкка чыкты, миннән аерылып бетте." Ягъни ул дөньяда үзенең байлыгына, абруена, дәрәҗәсенә таянып яшәгән иде, әмма бүген аның барысы да югалды, аңа һичнәрсә ярдәм итә алмый. Ул үзен аклый торган бер генә дәлил дә таба алмый, чөнки аның барлык дәлилләре бушка әйләнде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Дөньядагы байлык, абруй һәм дәрәҗә — вакытлыча гына бирелгән әйберләр, алар ахирәттә һичнәрсәгә ярамаслар.
• Кыямәт көнендә кеше үзенең дөньядагы таянычларыннан мәхрүм калачак, шуңа күрә бүгеннән үк Аллаһыга гына таянырга һәм Аның ризалыгын эзләргә кирәк.
• Гамәл дәфтәре сул кулга бирелү — бәхетсезлекнең иң зур билгесе, шуңа күрә без дөньяда саллы гамәлләр кылып, уң кулга дәфтәр алучылардан булырга тырышырга тиешбез.
• Кеше үзенең дөньяви байлыгына ышанып, Аллаһының хөкеменнән курыкмыйча яшәмәсен, чөнки ахирәттә бары тик иман һәм изге гамәлләр генә файда бирер.