Surat Al-Haqqah — Ayat 29

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• هَلَكَ (halaka): sirna, ilang, rusak, ora ana gunane maneh.
• عَنِّي ('anni): saka aku, adoh saka aku, ora ana ing aku.
• سُلْطَانِيَه (sulthaniyah): kekuwatanku, panguwasaku, dalil utawa hujjah kang dakgadhangake, lan apa wae kang dadi andhalane.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah nyritakake kahanane wong kang diwenehi kitab cathetan amale saka tangan kiwa, yaiku wong kang kufur lan akeh dosa. Nalika dheweke weruh isine cathetan amale lan ngerti yen dheweke bakal nampa siksa, dheweke banjur getun banget lan nglokro. Dheweke ngucap kanthi rasa getun lan kelara-lara: "Bilai-bilai aku iki, muga-muga aku ora tau diwenehi kitab cathetan amalku, lan muga-muga aku ora ngerti apa balesane." Dheweke uga ngarep-arep yen pati kang wis tau dialami nalika ing donya iku dadi pungkasane uripe, ora dibangkitage maneh sawise iku. Dheweke banjur ngakoni yen bandha kang diklumpukake ing donya ora ana gunane kanggo nulungi dheweke saka siksa. Ing pungkasane, dheweke ngucap: "هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَه" — sirna lan ilang saka aku kabeh kekuwatan, panguwasa, dalil, lan hujjah kang biyen dakgadhangake lan dakandhalake. Ora ana maneh siji-sijia kang bisa nulungi aku, ora ana kekuwatan kang bisa ngluwari aku saka siksa, lan ora ana dalil kang bisa dakenggo mbela awake dhewe ana ngarepe Allah. Kabeh kang biyen dianggep bisa dadi andhalan — bandha, pangkat, pengikut, kekuwatan — kabeh iku musna lan ora ana gunane ing dina kiyamat.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen bandha, pangkat, kekuwatan, lan jabatan iku kabeh mung sementara lan ora bakal bisa nulungi kita ing dina kiyamat. Mula aja nganti kita kelangan wektu mung kanggo nglumpukake barang-barang kadonyan nganti lali marang akherat.
• Islam mulangake supaya kita tansah nyiyapake amal saleh wiwit saiki, amarga cathetan amal kita bakal dibukak kabeh ing dina kiyamat tanpa bisa dibusak utawa didhelikake.
• Rasa getun ing akherat iku ora ana gunane maneh. Mula, sakdurunge kita mati, ayo padha gelem mertobat, gelem ngakoni dosa, lan gelem nindakake kabecikan sabisa-bisane.
• Ayat iki nuduhake yen ora ana siji-sijia kang bisa dadi andhalan kajaba amal saleh lan rahmate Allah. Iki nggawe kita luwih cedhak marang Allah lan luwih tresna marang ajaran-ajaran Islam kang tansah nuntun manungsa marang dalan kang bener.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat kanggo sinau Al-Qur'an lan ngamalke isine, amarga Al-Qur'an iku pepeling kang paling becik kanggo urip ing donya lan akherat.