Haqqə surəsi — Ayə 29

Sözlərin izahı:

• هَلَكَ (hələkə): Məhv oldu, yox oldu, əldən getdi.
• عَنِّي (ənnî): Məndən, məndən uzaq.
• سُلْطَانِيَه (sultaniyəh): Mənim sultanlığım, gücüm, dəlilim, höccətim, arxalandığım qüvvə və nüfuz.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Qiyamət günü sol əlinə əməl dəftəri verilən kimsənin dilindən söylənən peşmançılıq sözlərinin davamıdır. O kimsə dünyada ikən malına, gücünə, nüfuzuna və ya öz ağlına arxalanıb Allaha itaətdən üz çevirmişdi. İndi isə həmin gün gələndə görür ki, bütün bunlar heç bir fayda vermir. O, fəryad edib deyir: “Məndən gücüm, qüdrətim, arxalandığım dəlilim və höccətim yox olub getdi!”

Yəni dünyada ikən özünü qoruyacağını zənn etdiyi hər şey — sərvət, nüfuz, qohum-əqrəba, cəmiyyətdəki mövqe, hətta öz ağlının dəlilləri — hamısı o gün əldən çıxır. Onun əlində heç bir dəlil, heç bir sığınacaq qalmır. Beləcə, özünü aldadan insan tam bir acizlik və peşmançılıq içində qalır.

Ey insan! Bu ayə bizə xəbərdarlıqdır: dünyada ikən arxalandığın güc, mal-dövlət və mövqe səni aldadmasın. Onlar bu gün sənə kömək edə bilər, amma Qiyamət günü heç biri səninlə qalmayacaq. Yalnız iman, saleh əməl və Allaha təvəkkül sənə fayda verəcək. Elə isə bu gün, hələ vaxt varkən, tövbə edib Allaha yönəl, çünki o gün “kaş ki” deməyin heç bir faydası olmayacaq. Allahın rəhməti genişdir; Ona sığınanı heç vaxt rüsvay etməz.