Аль-Хакка сүресі — Аят 29

1. Сөздердің мағынасы:

• هَلَكَ — жоғалды, жойылды, жоқ болды.
• عَنِّي — менен, менің жанымнан.
• سُلْطَانِيَهْ — менің дәлелім, билігім, айғағым, сүйенген күшім мен беделім.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күні сол жағынан амал дәптерін алған, өз ісіне өкініп, қайғырып тұрған адамның сөзінен үзінді. Ол дүниеде өзіне пайда әкеледі деп сенген нәрселерінің бәрінен айырылып, енді ешқандай дәлелі де, сүйеніші де қалмағанын мойындайды. Дүниеде мал-мүлкіне, атақ-дәрежесіне, ру-туысына арқа сүйеп, солар мені құтқарады деп ойлаған еді. Ал енді міне, сол сүйенген күші мен беделі де, алдыға тартар дәлелі де жоқ болып, түбіне жетті. Ол өзінің барлық уәжінен, айғағынан айырылғанын, енді қорғанатын ештеңесі қалмағанын ашық айтады. Яғни, дүниеде өзін қорғайды деп сенген күш-қуаты мен дәрежесі бүгінде жоғалып, пайдасыз болып шықты.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Дүниенің байлығы, атағы, билігі адамды ақыретте құтқармайды — олар тек уақытша сынақ қана.
• Адам тек Аллаға ғана шынайы түрде сүйенуі керек, өйткені ақыретте барлық жалған сүйеніштер жоғалады.
• Бұл аят адамды ойландырып, дүниеде жақсы амал жинауға, шынайы иман мен тәубеге шақырады.
• Құран адамға өмірдің мәнін түсіндіріп, ақыретке дайындық жасаудың маңыздылығын еске салады.
• Әр адам өз амалы үшін жауап береді, сондықтан әрқашан жақсылыққа ұмтылып, Алланың разылығын іздеу керек.