سوره حاقه — آیه 43

معانی کلمات:

• تَنزِیلٌ: چیزی که نازل شده باشد؛ فرو فرستاده شده.
• رَبِّ الْعَالَمِینَ: پروردگار همه جهانیان؛ آفریدگار و مدبّر تمام موجودات.

تفسیر آیه:

این قرآن، سخنی نیست که از سوی بشر یا شاعری یا کاهنی ساخته شده باشد، بلکه فرو فرستاده شده از سوی پروردگار جهانیان است. او که خالق همه آفریدگان است و تدبیر امور همه هستی به دست اوست، این کتاب را بر پیامبرش محمد (صلیاللهعلیهوسلم) نازل کرده است. این تنزیل، از جانب خداوندی است که علمش به همه چیز احاطه دارد و رحمتش همه مخلوقات را فرا گرفته است. قرآن، وحی خالص الهی است که توسط فرشته امین، جبرئیل (علیهالسلام)، بر قلب پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) فرود آمده است؛ بنابراین، هیچ شک و تردیدی در منشأ آسمانی آن راه ندارد و هر کس با انصاف بنگرد، درمییابد که این کتاب، کلام مخلوق نیست، بلکه سخن خالق یکتاست.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه، عظمت و جایگاه والای قرآن را نشان میدهد؛ کتابی که از سوی پروردگار جهانیان نازل شده و بنابراین، شایسته است با نهایت ادب و احترام با آن رفتار کنیم و در تلاوت و تدبر آن بکوشیم.
• شناخت این حقیقت که قرآن، کلام خداست، ایمان ما را تقویت میکند و به ما اطمینان میدهد که هدایت و راهنماییهای آن، بهترین و مطمئنترین مسیر برای سعادت دنیا و آخرت است.
• وقتی بدانیم قرآن از سوی پروردگار جهانیان نازل شده، انگیزه ما برای عمل به دستوراتش بیشتر میشود؛ زیرا میدانیم که این دستورات، از روی حکمت و رحمت بینهایت خداوند صادر شده و خیر و صلاح ما در آنها نهفته است.
• این آیه، دلهای مؤمنان را آرامش میبخشد و به آنها اطمینان میدهد که در برابر هجمههای دشمنان و شبهات مخالفان، به کتابی تکیه دارند که از هر تحریف و باطلی مصون است و تا قیامت، راهنمای بشر خواهد بود.