Sura Al-A'raf — Werset 106

Znaczenie słów:

• آيَةٍ – znak, cud, dowód potwierdzający prawdziwość proroctwa.
• الصَّادِقِينَ – ludzi prawdomównych, tych, którzy mówią prawdę.

Tafsir (wyjaśnienie):

Faraon zwrócił się do proroka Musy (pokój z nim) słowami: „Jeśli naprawdę przyniosłeś znak – jak twierdzisz – który ma potwierdzić twoje posłannictwo od Pana światów, to pokaż mi go i przedstaw przede mną. Jeśli jesteś jednym z tych, którzy mówią prawdę w swoim wezwaniu, to niech ten cud będzie dowodem, który rozstrzygnie sprawę i potwierdzi twoją szczerość”. Było to wyzwanie rzucone przez Faraona, który – mimo swojej pychy i zaprzeczania prawdzie – zażądał widzialnego dowodu, aby – jak sądził – móc go odrzucić lub uznać za magię. Jednakże w rzeczywistości był to przejaw jego uporu i lekceważenia, ponieważ już wcześniej widział znaki, lecz je odrzucał.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Prawda zawsze może być poparta dowodami, a prorocy – na polecenie Boga – przynosili cuda, które były niepodważalnymi znakami dla ludzi.
• Człowiek, który poszukuje prawdy z czystym sercem, otrzymuje od Boga światło prowadzące do niej, natomiast ten, kto szuka pretekstów do odrzucenia, zawsze znajdzie wymówkę.
• Pokora wobec prawdy i przyjęcie jej jest cechą ludzi wierzących, podczas gdy wyniosłość i upór – jak u Faraona – prowadzą do zguby.
• Werset uczy nas, że dialog i przedstawianie argumentów jest właściwą metodą w głoszeniu prawdy, ale ostateczne otwarcie serc należy wyłącznie do Boga.