സൂറ അൽ-അഅ്റാഫ് — ആയത്ത് 106

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• ആയത്ത്: അടയാളം, തെളിവ്, ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തം
• സ്വാദിഖീൻ: സത്യവാൻമാർ, സത്യം പറയുന്നവർ

വ്യാഖ്യാനം:

ഫിർഔൻ മൂസാ നബി(അ)യോട് പറഞ്ഞു: "നീ പറയുന്നതുപോലെ നീ എന്തെങ്കിലും ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തവുമായാണ് വന്നിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ, നീ അവകാശപ്പെടുന്നതുപോലെ നീ സത്യവാനാണെങ്കിൽ, ആ ദൃഷ്ടാന്തം എന്റെ മുന്നിൽ ഹാജരാക്കുക. നിന്റെ അവകാശവാദത്തിന്റെ സത്യാവസ്ഥ തെളിയിക്കുന്ന തെളിവ് ഞങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുതരിക."

ഫിർഔൻ ഇത് പറഞ്ഞത് പരിഹാസത്തോടെയും അഹങ്കാരത്തോടെയുമാണ്. അവൻ മൂസാ നബി(അ)യുടെ ദൈവിക ദൂത് അംഗീകരിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ കാണിക്കാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ കാണിക്കൂ എന്ന വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു അവന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായത്. കാരണം, ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുക എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ അനുമതിയോടെ മാത്രമേ സാധ്യമാകൂ എന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു. എങ്കിലും അവന്റെ ധിക്കാരവും അഹങ്കാരവും അവനെ ഈ വെല്ലുവിളി നടത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. സത്യത്തിന് തെളിവ് ആവശ്യമാണ്. ദൈവിക സന്ദേശം അവകാശപ്പെടുന്നവർക്ക് അതിന് തെളിവ് ഹാജരാക്കേണ്ടതുണ്ട്. മൂസാ നബി(അ)യ്ക്ക് ദൈവം നൽകിയ വടിയും ശോഭയുള്ള കൈയുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ തെളിവുകൾ.
2. അവിശ്വാസികൾ എത്ര തെളിവുകൾ കണ്ടാലും അവർ സത്യം അംഗീകരിക്കില്ല. ഫിർഔൻ ദൃഷ്ടാന്തം ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും അത് കണ്ട ശേഷവും അവൻ അവിശ്വസിച്ചു. അതിനാൽ സത്യം സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറുള്ള ഹൃദയം വേണം, അല്ലാതെ തെളിവുകൾ മാത്രം പോരാ.
3. ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ കൊണ്ടുവരിക എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയമാണ്. പ്രവാചകൻമാർക്ക് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാനാകില്ല; അത് ദൈവം അനുവദിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ സാധ്യമാകൂ.
4. സത്യത്തിന്റെ മാർഗത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ദൈവിക ദൗത്യം നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ദൈവം തന്നെ സഹായവുമായി എത്തും. മൂസാ നബി(അ) ഫിർഔന്റെ വെല്ലുവിളി സ്വീകരിച്ച് ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
5. അഹങ്കാരവും ധിക്കാരവും മനുഷ്യനെ സത്യം അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുന്നു. ഫിർഔന്റെ അഹങ്കാരമാണ് അവനെ നശിപ്പിച്ചത്. വിനയവും സത്യാന്വേഷണവുമാണ് വിജയത്തിലേക്കുള്ള പാത.