சூரா அல்-அஆராஃப் — வசனம் 106

சொற்பொருள்:

• آيَةٍ: அத்தாட்சி, அற்புதம் (மூஸா அலைஹிஸ்ஸலாம் கூறிய தீர்க்கதரிசனத்தை உறுதிப்படுத்தும் அற்புதமான சான்று).
• فَأْتِ بِهَا: அதைக் கொண்டு வா, அதை முன்வை.

விளக்கம்:

ஃபிர்அவ்ன் மூஸா அலைஹிஸ்ஸலாமிடம் கூறினான்: "நீ உன்னுடைய வாதத்திற்கு ஓர் அத்தாட்சியைக் கொண்டு வந்திருந்தால், அதை என்னிடம் முன்வைப்பாயாக! நீ உண்மையாளர்களில் ஒருவனாக இருந்தால், நீ கூறும் தீர்க்கதரிசன உரிமைகோரலில் நீ உண்மையாளன்தானா என்பதை நிரூபிக்க அந்த அத்தாட்சியை நான் காண வேண்டும்." இது ஃபிர்அவ்னின் முரட்டுத்தனமான, இறுமாப்பான பேச்சாகும். அவன் மூஸா அலைஹிஸ்ஸலாமின் அழைப்பை நிராகரித்து, அவரைப் பரிகாசம் செய்யும் நோக்கில் இவ்வாறு கூறினான். ஏனெனில் அவன் இறைவனின் அத்தாட்சிகளைக் காண விரும்பவில்லை; மாறாக, தனது செருக்கையும் அதிகாரத்தையும் நிலைநிறுத்தவே விரும்பினான்.

பயன்கள்:

1. உண்மையை ஏற்காதவர்கள் அத்தாட்சிகள் வந்தாலும் அதை மறுக்கவே முயற்சிப்பார்கள் என்பதை இது காட்டுகிறது. எனவே நாம் உண்மையை முன்வைக்கும் போது எதிர்ப்புகள் வந்தாலும் சோர்வடையக் கூடாது.
2. தீர்க்கதரிசிகளின் அழைப்பு தெளிவான அத்தாட்சிகளின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது; அவர்கள் வெறும் வார்த்தைகளால் மட்டும் மக்களை அழைக்கவில்லை. இது நமக்கு நல்ல முறையில் விளக்கத்துடன் அழைப்புச் செய்ய வேண்டும் என்பதைப் போதிக்கிறது.
3. அதிகாரத்தின் செருக்கு மனிதனை உண்மையை ஏற்காதவனாக்கி, அவனை அழிவை நோக்கி இட்டுச் செல்கிறது. எனவே நாம் எப்போதும் பணிவுடன் உண்மையை ஏற்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
4. இறைவனின் அத்தாட்சிகள் எதிரிகளின் கேள்விகளுக்கு முன் தெளிவாக முன்வைக்கப்பட வேண்டும்; இது அழைப்பின் வெற்றிக்கு அவசியமானதாகும்.