ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 106

የቃላት ፍችዎች፡-

• በአያት (آيَةٍ)፡- ተአምር፣ የአላህ ማስረጃ እና ግልጽ ምልክት።
• ከአል-ሷዲቂን (مِنَ الصَّادِقِينَ)፡- ከእውነተኞቹ ተጠርተህ ከሆነ።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

ፈርዖን ለሙሳ (ዐለይሂ ሰላም) እንዲህ አለ፡- «ከጌታህ ዘንድ ተአምር ይዘህ እንደመጣህ ብትናገር፣ ያንን ተአምር አምጣውና በፊቴ አቅርበው። በዚህ ጉዳይ ከእውነተኞቹ ተርታ ብትሆን፣ ይህ የአንተን ጥያቄ ያረጋግጥልናል።» ፈርዖን ይህን ያለው ሙሳ የአላህ መልእክተኛ ነኝ ባለው ጊዜ ነው። ፈርዖን በጉራና በትዕቢት የተናገረው ቢሆንም፣ ሙሳ የተናገረው እውነት መሆኑን ለማሳየት ማስረጃ እንዲያቀርብ ጠየቀው። ይህም የአላህ ፈቃድ ነበር፤ ምክንያቱም አላህ ለሙሳ ተአምራቱን ሰጥቶት ነበርና፤ በዚህም ማስረጃው በጣም ግልጽ ሆኖ ይታይ ዘንድ ፈርዖን ራሱ እንዲጠይቅ ተደረገ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የእውነት ጠያቂ ማስረጃን መጠየቅ ተገቢ ነው፤ ነገር ግን ፈርዖን የጠየቀው እውነትን ለማወቅ ሳይሆን ለመፈተንና ለማጋለጥ ነበር።
2. የአላህ ነቢያት ሁልጊዜ ከአላህ በሆነ ማስረጃና ተአምር የታገዙ ናቸው፤ ሙሳ (ዐለይሂ ሰላም) በፈርዖን ፊት ተአምሩን ለማቅረብ ዝግጁ ነበር፤ ይህም የእምነቱን ጥንካሬ ያሳያል።
3. አላህ ለነቢያቱ የሚሰጣቸው ተአምራት ለሰዎች ሁሉ ግልጽ ማስረጃ ናቸው፤ ማንም በእውነት ፈላጊነት ወደ እነርሱ ቢመለስ መንገዱን ያገኛል።
4. በዚህ አንቀጽ ውስጥ ለእያንዳንዱ ሰው ትልቅ ትምህርት አለ፡- እውነትን ለመቀበል ፍትሐዊ አመለካከት ያስፈልጋል፤ ፈርዖን ማስረጃውን ካየ በኋላም ቢሆን በትዕቢትና በክህደት ምክንያት አላመነም፤ ስለዚህ ልባችንን ለእውነት ክፍት ማድረግ የተሳካ እምነት መሠረት ነው።