Аль-Араф сүрөсү — Аят 107

1. Кыргызча маанилери:

— فَأَلْقَىٰ: ыргытты, таштады.

— عَصَاهُ: анын таягы (Муса пайгамбардын таягы).

— ثُعْبَانٌ: жыландын эркеги, чоң денелүү жылан.

— مُّبِينٌ: ачык-айкын, көрүнүп турган, эч кимге жашыруун эмес.

1. Түшүндүрмө:

Муса пайгамбар (алайхис-салам) колундагы таягын жерге ыргытканда, ал заматта чоң, көзгө ачык көрүнгөн жыланга айланып калды. Бул көрүнүш карап тургандардын баарына анык көрүнүп, эч кандай шек-күмөнсүз аян болду. Ал жылан жөнөкөй жылан эмес, денеси чоң, көрүнүшү даана болгон чыныгы жылан эле. Мунун баары Аллахтын кудурети менен болуп, Муса пайгамбардын чындыгын далилдеген ажайып керемет (мужиза) болчу.

1. Пайдалар:

— Аллах Таала өз пайгамбарларын кереметтер (мужизалар) менен колдоп, алардын чындыгын адамдарга далилдеп берет.

— Бул окуя Аллахтын кудуретине чек жок экенин көрсөтөт: Ал каалаганда жансыз нерсени тирүү жанга айландыра алат.

— Адам баласы акыйкатты таанууда сезимдерине жана көзү менен көргөн далилдерине кайрылышы керек; Мусанын керемети көз алдында ачык болгон.

— Кудайдын буйруктарына моюн сунуп, пайгамбарларга ишенүү — куткаруунун жолу. Бул окуя ыймандуу адамдардын ишенимин бекемдейт жана Исламдын чындыгын дагы бир жолу ырастайт.