Əraf surəsi — Ayə 107

Kəlmələrin mənaları:

• Əlqa – atdı, yerə tulladı.
• Əsa – əsası, dəyənəyi.
• Sü'ban – çox böyük, nəhəng ilan; ilanların ən böyüyü və ən qorxulusu.
• Mübin – açıq-aşkar, göz qabağında olan, hər kəsə görünən.

Təfsir:

Möcüzələr anı gəlib çatdı. Allahın əmri ilə Musa (əleyhissəlam) əlindəki əsanı yerə atdı. Elə həmin dəqiqə həmin əsanın nəhəng, dəhşətli bir ilana çevrildiyini hamı gördü. Bu ilan elə böyük idi ki, onu görənlərin gözləri heyrətə gəldi. Bu, sadəcə bir illüziya və ya sehr deyildi; bu, Allahın qüdrəti ilə baş verən gerçək bir möcüzə idi. İlan elə aşkar və açıq şəkildə orada idi ki, heç kəs onu inkar edə bilməzdi.

Bu hadisə Musa peyğəmbərin haqq olduğunu və Allahın ona verdiyi qüdrəti sübut edən ən böyük dəlillərdən biri idi. O an hər kəs başa düşdü ki, bu, insan işi deyil, ilahi bir qüvvənin təzahürüdür. Musa (əleyhissəlam) bu möcüzə ilə Fironun sehrbazlarına və bütün Misir xalqına göstərdi ki, Allahın izni olmadan heç bir sehr və hiylə qalib gələ bilməz.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs var: Allahın qüdrəti hər şeyə yetəndir. O, istədiyi anda cansız bir əsanı canlı bir məxluqa çevirə bilər. Biz də öz həyatımızda Allahın qüdrətinə tam inanmalı, Onun hər an hər şeyə qadir olduğunu unutmamalıyıq. Musa peyğəmbərin əsası bizə xatırladır ki, Allahın dostlarına yardımı hər zaman yetişir və haqq batilə qalib gəlir. Bu imanı ürəyimizdə gücləndirək və Allahın böyüklüyü qarşısında təvazökar olaq.