சூரா அல்-அஆராஃப் — வசனம் 107

சொற்பொருள்:

• அல்கா (أَلْقَى): எறிந்தார், போட்டார்.
• அஸாஹு (عَصَاهُ): அவருடைய தடி (கைத்தடி).
• துஃபான் (ثُعْبَان): மிகப் பெரிய பாம்பு; ஆண் பாம்பு; பார்ப்பதற்கு பயங்கரமான பெரிய பாம்பு.
• முபீன் (مُبِين): தெளிவான, வெளிப்படையான; அனைவரும் கண்கூடாகக் காணக்கூடியது.

விளக்கம்:

மூசா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் பிர்அவ்னின் முன்னிலையில், தாம் இறைவனால் அனுப்பப்பட்ட தூதர் என்பதற்கான அத்தாட்சியைக் காட்ட விரும்பினார்கள். அப்போது, இறைவனின் கட்டளைப்படி தமது கைத்தடியைக் கீழே எறிந்தார்கள். உடனே, அந்தத் தடி மிகப் பெரிய, பயங்கரமான ஒரு பாம்பாக மாறியது. அது வெறும் சிறிய பாம்பல்ல; மாறாக, மிகப் பெரிய உடலமைப்பைக் கொண்ட, பார்ப்பவர்களின் கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும் அளவுக்கு வெளிப்படையான ஒரு பாம்பாக இருந்தது. இது வெறும் மாயாஜாலமோ, கற்பனையோ அல்ல; மாறாக, அனைவரும் கண்கூடாகக் காணக்கூடிய உண்மையான நிகழ்வாக இருந்தது. இந்த நிகழ்வு, மூசா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் இறைவனின் உண்மையான தூதர் என்பதற்கு தெளிவான சான்றாக அமைந்தது.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் சக்தி மிகப் பெரியது; அவன் நினைத்தால் எதையும் வேறு வடிவமாக மாற்ற முடியும். உயிரற்ற ஒரு தடியை உயிருள்ள பாம்பாக மாற்றுவது அவனுக்கு மிக எளிதான காரியமே.
2. இறைவனின் அத்தாட்சிகள் தெளிவானவை; அவற்றைக் கண்டும் நம்ப மறுப்பவர்கள் தங்கள் நிலைக்குத் தாங்களே தீங்கு செய்துகொள்கிறார்கள்.
3. உண்மையான மார்க்கத்தின் ஆதரவாளர்களுக்கு இறைவன் எப்போதும் உதவி செய்வான்; அவர்களுக்கு அற்புதங்களைக் காட்டி அவர்களின் உண்மையை நிலைநாட்டுவான்.
4. மனிதர்கள் தங்கள் கண்களால் காணும் உண்மைகளை மறுப்பது அறியாமையே; அறிவுள்ளவர்கள் இறைவனின் அத்தாட்சிகளைக் கண்டு உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.