سوره اعراف — آيت 107

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• فَأَلْقَىٰ: پوءِ اُن اڇلايو.
• عَصَاهُ: پنهنجي لٺ.
• ثُعْبَانٌ: وڏو نانگ (خاص ڪري نر نانگ، جيڪو جسم ۾ وڏو ۽ ڊيگهه ۾ ڊگهو هوندو آهي).
• مُّبِينٌ: ظاهر ۽ پڌرو، جنهن ۾ ڪو به شڪ نه هجي.

2) تفسير:

حضرت موسيٰ عليه السلام فرعون جي سامهون پنهنجي لٺ زمين تي اڇلايائين، ته اُها فوراً هڪ وڏو ۽ ڊگهو نانگ بنجي وئي، جيڪو سڀني ڏسندڙن جي اکين اڳيان پڌرو هو ۽ ان جي نانگ هجڻ ۾ ڪو به شڪ نه هو. اها هڪ عظيم ۽ ظاهري معجزو هئي، جنهن سان الله تعاليٰ پنهنجي نبي جي سچائي کي ثابت ڪيو ۽ فرعون ۽ سندس قوم جي سامهون دليل قائم ڪيو.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي کي اهڙا معجزا عطا فرمائي ٿو، جيڪي ان جي نبوت جي سچائي جو پڌرو ثبوت هجن.
• اهو معجزو سڀني جي اکين اڳيان ظاهر ٿيو، يعني حق کي واضح ۽ بي نقاب انداز ۾ پيش ڪيو ويو، جيئن ڪنهن کي انڪار جو موقع نه ملي.
• الله جي قدرت ۾ بي جان شين کي به جاندار بڻائڻ جي طاقت آهي، اهو ئي سبب آهي جو مؤمن کي الله جي قدرت تي پورو يقين رکڻ گهرجي.
• جڏهن انسان الله تي ڀروسو ڪري ۽ سندس حڪم تي عمل ڪري، ته الله تعاليٰ اهڙا ذريعا پيدا فرمائي ٿو، جيڪي انسان جي سوچ کان به مٿي هجن.
• اهڙا واقعا ٻڌي ۽ پڙهي انسان جو ايمان مضبوط ٿئي ٿو ۽ دل ۾ قرآن ڏانهن محبت ۽ اسلام ڏانهن رغبت وڌي ٿي.