ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 107

คำอธิบายคำศัพท์:

• فَأَلْقَى หมายถึง เหวี่ยงหรือโยนลงไป
• عَصَاهُ หมายถึง ไม้เท้าของท่าน
• ثُعْبَانٌ หมายถึง งูตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่โตมาก
• مُبِينٌ หมายถึง ชัดเจน ประจักษ์แก่สายตา ไม่มีความคลุมเครือ

การตีความหมายของโองการ:

เมื่อมูซาได้โต้ตอบกับฟิรเอาน์และเหล่าผู้ปฏิเสธศรัทธา และได้แสดงหลักฐานแห่งการเป็นศาสนทูตของพระองค์ ท่านจึงได้เหวี่ยงไม้เท้าที่ถืออยู่ในมือของท่านลงไป ทันใดนั้นไม้เท้าก็กลายสภาพเป็นงูตัวมหึมาที่มีขนาดใหญ่โตอย่างน่าตกใจ ประจักษ์ชัดแก่สายตาของผู้ที่ได้เห็นทุกคน ไม่ใช่ภาพลวงตาหรือมายากล แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงซึ่งเป็นปาฏิหาริย์จากอัลลอฮ์ เพื่อพิสูจน์ความจริงที่ท่านได้นำมา

บทเรียนและคุณประโยชน์จากโองการนี้:

1. ปาฏิหาริย์ของบรรดาศาสนทูตนั้นเกิดขึ้นด้วยพระบัญชาของอัลลอฮ์เท่านั้น เพื่อยืนยันความจริงของสารที่พวกท่านได้นำมา
2. อำนาจของอัลลอฮ์นั้นเหนือกว่าทุกสิ่ง พระองค์สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งหนึ่งไปเป็นอีกสิ่งหนึ่งได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์
3. ความศรัทธาที่แท้จริงนั้นต้องการหลักฐานที่ชัดเจน และอัลลอฮ์ทรงประทานหลักฐานที่ชัดเจนแก่ผู้ที่แสวงหาความจริงด้วยใจบริสุทธิ์
4. การที่มูซาได้รับปาฏิหาริย์นี้เป็นการปลอบประโลมใจแก่ผู้ศรัทธาทุกยุคทุกสมัยว่า อัลลอฮ์จะทรงช่วยเหลือบรรดาผู้ที่ยืนหยัดในความจริงเสมอ แม้ต้องเผชิญกับศัตรูที่แข็งแกร่งเพียงใดก็ตาม