Аль-Араф сүресі — Аят 107

1. Сөздердің мағынасы:

— Фа алқа: тастады, лақтырды.

— Асаһу: оның таяғы.

— Сұғбан: үлкен, денесі ірі жылан (еркек жылан).

— Мүбин: анық, көрнекі, көзге айқын көрінетін.

1. Аяттың тәпсірі:

Мұса (ғ.с.) Аллаһтың әмірімен өзінің қолындағы таяғын жерге тастады. Сол сәтте таяқ дереу үлкен, денесі ірі, нағыз жыланға айналып шыға келді. Бұл жылан көзге анық көрініп, оның жылан екендігіне ешкім күмәндана алмайтындай айқын еді. Бұл — Аллаһтың құдіретімен көрсетілген айқын мұғжиза (керемет) болатын. Перғауын мен оның айналасындағылар осы кереметті өз көздерімен көрді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

— Аллаһтың құдіреті шексіз: қарапайым таяқты Оның әмірімен үлкен жыланға айналдыру — Жаратушының кез келген нәрсеге қабілетті екендігінің дәлелі.

— Пайғамбарларға берілген мұғжизалар адамдарды тура жолға шақыру үшін көрсетіледі; олар иманды күшейтіп, жүректі жұмсартады.

— Аллаһқа шын берілген пендесіне Ол қолдау көрсетіп, оны айқын дәлелдермен қуаттайды.

— Кереметтерді көрген адам ойланып, шынайы Жаратушыны тануға ұмтылуы керек; бұл — иманға жетелейтін үлкен мүмкіндік.

— Құрандағы осындай оқиғалар бізге Аллаһтың әмірі мен құдіретіне сенуді, сабыр мен берілгендікті үйретеді.