සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 107

වචනාර්ථ:

• فَأَلْقَىٰ – ඔහු (මූසා) බිම දැම්මේය / විසි කළේය.
• عَصَاهُ – ඔහුගේ සැරයටිය.
• ثُعْبَانٌ – ඉතා විශාල ශරීරයක් ඇති සර්පයෙක් (පිරිමි සර්පයා).
• مُبِينٌ – පැහැදිලි, පෙනෙන, ඉතා ප්රකට.

අර්ථ නිරූපණය:

මූසා (අලයිහිස්සලාම්) තම සැරයටිය බිමට විසි කළ විගස, එය ඉතා විශාල ශරීරයක් ඇති, භයානක සර්පයෙකු බවට පත් විය. එය කිසිදු සැඟවීමකින් තොරව, සියලු දෙනාගේ ඇස් හමුවේ පැහැදිලිව පෙනෙන ආකාරයේ අතිවිශාල සත්වයෙක් විය. මෙය මූසා නබිතුමාගේ නබිත්වයේ සත්යතාවය සනාථ කරන ප්රබල සාධකයක් විය. මෙම සිදුවීම සිදු වූයේ ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ සභාව ඉදිරියේ, ඔවුන්ට අභියෝගයක් ලෙසිනි. සාමාන්ය සැරයටියක් මෙලෙස විශාල සර්පයෙකු බවට පත්වීම මනුෂ්ය ශක්තියෙන් කළ හැකි දෙයක් නොවේ. එය අල්ලාහ්ගේ බලය හා අනුග්රහයෙන් පමණක් සිදු වූ ආශ්චර්යයකි. මෙම සිදුවීමෙන් පෙනී යන්නේ අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ට තම බලය පෙන්වීමට අවශ්ය ඕනෑම දෙයක් කළ හැකි බවයි. ස්වභාවික නීති පවා ඔහුගේ අණට යටත් වේ.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ බලය අසීමිතයි: ස්වභාවික නීතිවලට අනුව සැරයටියක් සර්පයෙකු විය නොහැක. නමුත් අල්ලාහ් කැමති විට සියල්ල වෙනස් කළ හැකිය. එබැවින් අප කිසිදු තත්වයකදී අල්ලාහ්ගේ බලය ගැන සැක නොකළ යුතුය.
2. නබිවරුන්ගේ සත්යතාවය: මෙම ආශ්චර්යය මූසා නබිතුමාගේ නබිත්වයේ සත්යතාවය පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂියකි. අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ට ඔවුන්ගේ මෙහෙවර සනාථ කිරීමට අවශ්ය ආශ්චර්යයන් ලබා දුන්නේය.
3. ධෛර්යය හා විශ්වාසය: මූසා නබිතුමා ෆිර්අවුන් වැනි බලවත් පාලකයෙකු ඉදිරියේ බියකින් තොරව තම දූත මෙහෙවර ඉටු කළේය. අප ද අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාසය තබා ධෛර්යයෙන් කටයුතු කළ යුතුය.
4. සත්යය බොරුවට වඩා බලවත්: සත්යයේ බලය පෙන්වීමට අල්ලාහ් මෙම ආශ්චර්යය පෙන්වූ අතර, අවසානයේ සත්යය ජයග්රහණය කළේය. සත්යය මත ස්ථිරව සිටින අයට අල්ලාහ්ගේ උපකාරය සැමවිටම ලැබේ.