سوره اعراف — آیه 107

معانی کلمات:

• عصا: چوبدستی که موسی علیه السلام برای راه رفتن و چرانیدن گوسفندان از آن استفاده میکرد.
• ثعبان: مار بزرگ و عظیمالجثه، بهویژه مار نر که بسیار ترسناک و نیرومند است.
• مبین: آشکار و واضح، چیزی که هیچ ابهامی در آن نباشد و همه بتوانند آن را ببینند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه موسی علیه السلام در برابر فرعون و درباریانش قرار گرفت و فرعون از او معجزهای طلب کرد، موسی بدون هیچ تردیدی عصای خود را بر زمین افکند. در همان لحظه، به فرمان خداوند، آن چوب خشک و بیروح به ماری عظیم و هراسانگیز تبدیل شد؛ ماری که جثهای بزرگ و نمایان داشت و برای همه حاضران کاملاً آشکار و مشهود بود. این تحول نه تدریجی بود و نه نیاز به زمان داشت، بلکه در یک آن و به قدرت بیپایان الهی رخ داد. این معجزه چنان واضح و بیپیرایه بود که هیچ کس نمیتوانست آن را سحر و جادو بنامد، زیرا جادوگران هرگز قادر به چنین تغییری در ذات اشیا نیستند. این رویداد، نخستین نشانه از قدرت الهی بود که موسی برای اثبات نبوت خود در برابر فرعون به نمایش گذاشت و زمینهای شد برای رخدادهای بزرگتر در ادامه این ماجرا.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند متعال قدرت مطلق است و میتواند در یک چشم به هم زدن، طبیعت اشیا را دگرگون کند؛ پس هیچ چیز برای او غیرممکن نیست و مؤمن باید همواره به این قدرت ایمان داشته باشد.
• معجزات پیامبران، نشانههای روشن و آشکاری از صدق دعوت آنان است و خداوند هرگز بندگانش را بدون دلیل و برهان رها نمیکند.
• این آیه به ما میآموزد که وقتی انسان در راه حق قدم برمیدارد، خداوند او را تنها نمیگذارد و در سختترین لحظات، یاری و تأیید خود را شامل حال او میگرداند.
• ایمان به قدرت خداوند، دل انسان را از ترس و واهمه در برابر دشمنان و مشکلات زندگی پاک میکند و او را مطمئن میسازد که هیچ قدرتی در برابر اراده الهی تاب مقاومت ندارد.