Sura Al-A'raf — Werset 110

Znaczenie słów:

• يُرِيدُ – pragnie, zamierza.
• أَن يُخْرِجَكُم – aby was wyprowadzić/usunąć.
• مِّنْ أَرْضِكُمْ – z waszej ziemi (Egiptu).
• فَمَاذَا تَأْمُرُونَ – cóż zatem rozkazujecie / co doradzacie?

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Ten werset jest częścią historii proroka Mojżesza (Musy, pokój z nim) i jego konfrontacji z faraonem. Kiedy Mojżesz dokonał cudów – zamiany laski w węża i wyciągnięcia białej ręki – na oczach faraona i jego dostojników, ci ostatni zrozumieli, że to nie jest zwykła magia, lecz prawdziwe znaki od Boga. Wtedy faraon, zwracając się do swoich doradców i możnych, powiedział: „On (Mojżesz) pragnie wyprowadzić was z waszej ziemi” – czyli z Egiptu, aby przejąć władzę i uczynić was swoimi sługami. Następnie zapytał ich: „Cóż zatem rozkazujecie? Jaką radę mi dajecie w tej sprawie?” – to znaczy: jaką strategię proponujecie wobec niego?

Faraon starał się w ten sposób podsycić strach i wrogość wobec Mojżesza, przedstawiając go jako zagrożenie dla ich pozycji, ziemi i życia. Chciał, aby jego doradcy zgodzili się z nim w sprawie ukarania Mojżesza lub podjęcia wobec niego surowych działań. Jednak ich odpowiedź, która pojawia się w kolejnych wersetach, była propozycją odwleczenia decyzji i przygotowania zaklęć przeciwko niemu, co pokazuje ich ignorancję i słabość wobec prawdy.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Stałość w obliczu kłamstw i oszustw – werset uczy nas, że wrogowie prawdy często uciekają się do zastraszania i fałszywych oskarżeń, aby odwrócić ludzi od drogi Bożej. Muzułmanin powinien być cierpliwy i ufać Bogu, ponieważ prawda zawsze zwycięża.
2. Znaczenie narad i konsultacji – faraon, mimo swojej tyranii, pytał o zdanie swoich doradców. To pokazuje, że nawet w sprawach ważnych należy słuchać innych, ale z zastrzeżeniem, że ostateczna decyzja powinna być zgodna z wolą Boga i Jego przykazaniami.
3. Ostrzeżenie przed podążaniem za fałszywymi przywódcami – doradcy faraona, zamiast uznać prawdę, poparli go w jego planach. To przestroga, abyśmy nie ślepo podążali za możnymi tego świata, lecz zawsze kierowali się światłem wiary i rozumu.
4. Moc cudów i znaków Bożych – cuda Mojżesza były dowodem na prawdziwość jego posłannictwa, ale serca zatwardziałe nie przyjmują dowodów. To uczy nas, że wiara jest darem od Boga i że należy prosić Go o otwarte serce i światło przewodnie.
5. Pokora wobec Boga – faraon uważał się za pana i władcę, ale jego plany spełzły na niczym. To przypomnienie, że wszelka władza i siła należą wyłącznie do Boga, a On wspiera swoich wiernych sług.